H. Gunnar Griese (* 1964 in Dresden) ist ein Dresdner Maler, Graphiker und Bühnenbildner.
H. G. Griese studierte von 1987 bis 1995 an der Hochschule für Bildende Künste Dresden (HfbK). Von Anbeginn beschäftigte er sich vor allem mit klassischer Malerei und der Kunst des Comics, die er sich zuweilen begegnen lässt. Diese Art der Malerei unterzeichnete er stets mit H. G. made by Kätschap. Als Bühnenbildner trat Griese nur kurz am Staatsschauspiel Dresden 1987 mit Roland Mays Inszenierung Leb
Teşvikiye Sanat Galerisi 19 Haziran – 26 Temmuz tarihleri arasında Türkiye’nin önde gelen ustalarını ağırlıyor. “En Uzun Senaryo” adlı sergide Altan Çelem, Bedri Baykam, İrfan Okan, Mehmet Günyeli, Resül Aytemür, Şahin Paksoy’un yapıtları yer alacak. Her biri resimden fotoğrafa ve karışık malzemeye uzanan sanat üretimleriyle Türkiye’nin çağdaş sanat serüveninde özgün ve yenilikçi yapıtlar ortaya koydular. Gerek ele aldıkları konular gerek bakış açıları
Dominique et Sophia Mülhem
“Tel pere, Telle fille”
Peintures, Photographies, Hologrammes
au Domanie du Prieure – 41120 Valarie – France
du 20 Juin au 30 Septembre 2014
Focus sergileri, yılda bir kez, sezonun son sergisi olarak Daire Galeri’de izleyici ile buluşacak. Daire Galeri, bu sergi serisi ile güncel sanat ortamında takip ettiği bağımsız genç sanatçıların çalışmalarına dikkat çekmeyi amaçlıyor.
Serinin ilk sergisi Focus 1: Serbest Çağrışım, Ali Bilge Akkaya, Alper Aydın, Coşkun Sami, Erdal İnci, Jacqueline Roditi, Murat Can Kurşun, Sema Kayaönü ve Sümer Sayın’ın çalışmalarını sunuyor. Yıl boyunca çeşitli
“TEMA-S-SIZ 4”
GRUP SERGİSİ
18 Haziran – 31 Ağustos 2014
Galeri İlayda, 18 Haziran – 31 Ağustos tarihleri arasında, artık gelenekselleşen “Tema(s)sız” sergilerinin dördüncüsüne ev sahipliği yapacaktır.
Sergide galeri sanatçıları olan Atilla Galip Pınar, Aysel Alver, Barış Cihanoğlu, Damla Özdemir, Elvin Karaaslan, Gazi Sansoy, Işıl Ulaş, Nurdan Likos, Özcan Uzkur’un resim, heykel ve enstalasyon çalışmalarıyla yer alıyor.
Daha önceki Tema(s)sız sergilerinde
Portfolyo Serisi 4,
Sanatçı: İrfan Önürmen
Küratör: Marcus Graf
Plato Sanat, kariyerlerinin ortasındaki güçlü sanatçıların biçimsel ve kavramsal çalışmalarına farklı bir bakış kazandıran Portfolyo Serisi sergileri ile, çağdaş Türk sanatının çeşitli disiplinlerini yeniden incelemekte ve sunmaktadır. Bu seri, aynı zamanda sanatçıların öne çıkan sanatsal çalışmalarının başlangıcına, gelişimine ve günümüzdeki durumuna ışık tutmayı da amaçlamaktadır. Bu bağlamda Portfolyo Serisi sergileri kendini bir nevi retrospektif özellikte sergi serisi olarak da ifade etmektedir. Portfolyo Serisi’nin dördüncü ve son sergisinde İRFAN ÖNÜRMEN’İ sunmaktan mutluluk duyuyoruz. İstanbul’un çağdaş sanat sahnesinde öncü bir yeri olan İrfan Önürmen, 25 yılı aşkın bir süredir, kavramsal anlamda tutarlı ve bağlayıcı olduğu kadar biçimsel anlamda da karmaşık ve çoğulcu çalışmalar ortaya koymaktadır. Sanatçının bütün eserlerini, tuval, gazete veya kâğıt üzerine yapılan tablolar ve çizimler, tül çalışmalar ve gazete kâğıtlarından yapılan objeler ve düzenlemeler oluşturmaktadır. Sanatçı, toplumun mevcut durumunu eleştirel bir şekilde analiz etmektedir. Bu analizi, politik meselelerin ve de sıradan insanların günlük hayatlarındaki olayların -ki bu hayatlarda anonim kişiler her geçen gün maruz kaldıkları heterojen bir kentsel kargaşa içinde geçinmeye çalışmaktadır- ortalama bir tasvirinin yapısal çözümlemesi yoluyla yapmaktadır. Önürmen’in çalışmaları, sanatçının 1980’lerin sonunda seyirciyi aktif bir şekilde parçayı tamamlamaya davet eden, yüzü olmayan figürlerin parçalanmış görünümlerini boyamasıyla başlar. Burada amaç, tarif edilen manzaraya dahil olmaktır. Tablolar; en zalim imgelerin insanlığın açlığına hizmet ettiği, ortada olan görünürlüğün ve tanıtımın değişime uğrayışının eleştirisini oluşturur. Öğrencilik hayatından beri tuvallerin yanı sıra, çizim ve tablolar yaratmış, gerçek günlük olaylar ve onların gazetelerdeki temsili arasındaki yüzeysel ilişkiyi gösterdiği gazetelerden kolaj çalışmaları yapmıştır. Yerleştirmeleri ve gazeteleri kullanarak ortaya çıkardığı nesnelerinde bariz bir şekilde farklı yapıda bir eleştiri sunmuştur. Burada Önürmen, doğrudan politik ve toplumsal eleştiri içeren çevresel müdahaleyi oluşturmak için gazete kağıtlarını malzeme olarak kullanmıştır. Tüm eserlerinin toplandığı son çalışma grubu ise tül yerleştirmelerine dayanmaktadır. Bu çalışmalarında Önürmen, toplumun sorunlarıyla ve gerçeğin inşa edilmesinde medyanın etkisi ile ilgilenmenin yanı sıra, resmin kendisinin oluşumuyla da ilgilenmektedir. Portfolio Series 4;Artist: İrfan Önürmen
Curator: Marcus Graf Irfan Önürmen, a leading figure within the contemporary art scene of Istanbul, creates for more than 25 years a work that is conceptually coherent and stringent as well as formally complex and pluralistic. His oeuvre consists of paintings and drawings on canvas and (news)paper, tulle works as well as objects and installations made of newspapers. The artist critically analyses the current state of society through the deconstruction of medial representations of political issues as well as incidents within the common life of the ordinary men, where anonymous figures struggle to get along inside the mess of the heterogeneous urban chaos they are exposed to day by day. Önürmen’s work begins in the late 1980’s, when the artist started to paint fragmented images of faceless figures that invited the spectator to actively fulfil the piece in order to become involved and engaged in the depicted scene. His paintings formed a critique of the mutation of medial visibility and publicity, in which the cruellest images serve the people’s hunger for sensation and spectacle. Besides canvas pieces, since his student years, he produced drawings and paintings on newspaper as well as collages out of newspaper images, where Önürmen revealed the superficial relation between real everyday incidents and their representation in the newspaper. A different form of critique took more explicitly place within his installations and objects built out of newspapers. Here, Önürmen used newspapers as material to create environmental interventions that contained a direct political and social critique. The last work-group in his oeuvre was based on tulle pieces and installations with tulle. There, besides dealing with questions of society and the impact of media on the construction of reality, he was very much concerned with the creation of a painting itself.
