Gözde Mulla’nın Bir Peyzaj Olasılığı sergisine adım attığımda bildiğim peyzaj fikrinin geride kaldığını hemen hissediyorum. Gece peyzajları, doğayı estetize eden alışıldık görme biçimlerini askıya alırken; sessizlik, belirsizlik ve bekleyiş duygusu mekâna yayılıyor. Göz, ışığı arıyor; beden, sessizliğe alışmaya çalışıyor. Sergi mekanında ilerlerken zaman genişliyor, adımlar ağırlaşıyor.
Gece, peyzajın sessizce yön değiştirdiği andır. Görünür





