Sanatçı Deniz Gökduman ve Kerem İşcanoğlu’nun birlikte gerçekleştirdikleri ortak proje olan “100 sanatçı 100 portre” sergisi, konsepti ve kapsamı ile oldukça dikkat çekiyor. Gökduman ve İşcanoğlu, bu projeyi hayata geçirirken, öncelikle resimleriyle öne çıkmış, belki de isimleri sanatla çok ilgili olmayan kişilerin bile hafızasında bir şekilde yer etmiş sanatçılara, sanatçıların gözüyle bakmayı ve sanat öznesi olarak görünürlük kazandırmayı
Sanatçı 1904’te Hollanda’nın Rotterdam kentinde dünyaya gelmiştir. 1916’da bir reklam şirketinde levha boyayarak, vitrin dekorları yaparak geçimini sağlamıştır. İşlerinin yanı sıra 1924 yılına kadar Rotterdam Sanat Akademisinde sanat eğitimi almıştır.
Akademi eğitimi sırasında “De Stijl” prensiplerine yönelmiştir. De Stijl Grubu, 1917’de Leiden’de mimar P.Oud ve ressam T. Van Doesburg’un yayınladıkları De Stijl dergisi etrafında bir araya gelmiş
Modern Çağa ait gelişmeler ve sanat anlayışı olan Teknoloji Çağı ve Aydınlanma felsefesinin toplumları etkilemesi ve kabul görmesi bir hayli zaman almıştır. Alışılmış sanat ve eski eserlerin estetiği, somut görüntülerde direnme, eskiye bağlılık, gelenekselcilik, yeniliği kabul etmeyen insanlarca korunmaya çalışılmıştır.
Modern Sanata sıcak bakmayan ülkeler; Hitler Almanyası, Sovyet Rusya ve bu ülkelerin denetimde tuttuğu Doğu Bloku ülkelerdir. Buralarda
Kandinsky, teorileri ve uygulamalarıyla 20.yy’da etkin rol oynayan önemli bir kuramcı ve ressamdır. Avrupa’da soyut sanatın öncülüğünü yapmıştır.
1866 yılında Moskova’da doğan sanatçı önce ekonomi ve hukuk eğitimleri görmüştür. Sanatçı erken dönemlerde izlenimci, sonraları fovist eğilimli peyzaj çalışmaları yapmış, 1908’den itibaren ikona sanatından etkilenerek desen ve suluboya çalışmalarıyla figüratif sanattan uzaklaşmıştır.
1909’da Murnau
Küresel sermayenin 1960’lı yıllarda geliştirdiği “yeni” sosyal ve ekonomik program “küreselleşme” adı altında katışıksız bir liberalleşmeyi içeriyordu. Kapitalizmin iflastan kurtulması, bu programın tüm dünya sathında hayata geçirilmesine bağlıydı. İlk denemeler 1970’li yıllarda Latin Amerika’da başlatıldı, görüldü ki sonuç alınıyor, program 80’li yıllarda Margaret Thatcher ve Ronald Reagan’ın aralarında yaptıkları bir anlaşmayla tüm
16, 17 ve 18. yüzyıllarda Batı’nın sanatsal gelişimiyle birlikte Osmanlı’dan başlayan sanatsal gelişimimizi aynı paralellikte sunmaya çalışıyorum. Bu yazı dizisinin; sanatta çağdaşlaşmaya giden sürecini eş zamanlı bir dizgede aktarırken, sanat tarihine ilişkin karşılaştırmalı bilgilerde varmak istediğim sonuç şudur: Türk ve Batı Sanatının gelişiminde, Türk Sanatının 1950’li yıllardan sonra hızlı ve üretken yapısı ile Batı’yı yakalayıp, Amerika
