“Son dönemde ‘müze’ adı altında müze olup olmadığı belli olmayan çok sayıda sergi yeri faaliyete geçti. Sanatseverler ve müze izleyicileri yasal olmayan bu sahte müzelerin gerçek müze olup, olmadığını nasıl anlasın?”
Son dönemde özellikle belediye, üniversite ve kişilerce açıldığı iddia edilen müze sayısında ciddi bir artıştan hareketle konunun incelemesinde yarar vardır. Bugüne kadar bu konuda ciddi bir araştırma yapılmamış olması düşündürücüdür.
Sinan, çalışmalarının ve renklerinin büyüsünde değil; gündelik sohbetlerinin (sanatın yaşamın izini sürüp sürmediği, evrendeki yerimiz nedir, kâinatın merkezinde ne var, varlık ve düşünce bir midir vs. ) içinde bile sizi şaşırtacak şeyler saklayan bir hayalperesttir.
İster ondan “paha biçilmez bir şey olduğu için çay ve bir dilim ekmeğe dönüşen yaşlı adamın hikâyesini” dinleyin, ister Kafka’ya yakın karamsarlığın gölgesindeki çalışmalarından
Serginin adı Shin-Ge-Bis adlı bir balıkçıyla her yeri buza çevirmek isteyen Kuzey Rüzgarı’nın karşılaşmasını anlatan bir Kızılderili masalından alıntı. Cesaret, zeka, gerekli bir inat, sabır ve farkındalık üzerine bir masal bu. Öfke ve kibirle bilgelik ve neşe arasındaki gelgitin, bilgeliğin ve neşenin zaferinin masalı.
İnsanlığın doğayla iletişimine gönderme yapan, fantezi ve gerçeküstünü gerçekliğe çeviren, duyguların katmanlarını metaforlarla aktaran
Başak Avcı, Derinlikler Sanat Merkezi’nde açmış olduğu ‘Relego’ adlı sergisinde kendi geçmişine odaklanıyor ve 2001 yılında yapmış olduğu resimleri, yeniden bir sunumla, izleyicilerle paylaşıyor. Desen ve Tuval çalışmalarının görülebileceği sergi hakkında Avcı ile konuştuk.
**************
Hülya Küpçüoğlu: Derinlikler Art’da sergilediğiniz resim ve desenlerinizden oluşan bu sergi, 2001’de MSGSÜ’deki mezuniyet serginizin yeniden bir sunumu. Öncelikle,
Bugün okuduğum “contemporary” adına yeni bir skandal bu konuda en hoşgörülü Fransız’ları bile sinirlendirdi; Paris’in tarihi operası “Palais Garnier”in 350. yaşgününü kutlaması, Fransız çağdaş sanatçısı Claude Leveque’in operanın ünlü merdivenine, pırıltılı iki devasa traktör lastiği asarak yaptığı “enstalasyon” – Saturnale Diademe – Kültür Bakanlığının bir FRAC adına bir siparişi!
Tarihi mekânlara, Versailles Sarayı,
Giriş: Belki duymadınız, Nikos Kazancakis’in mezar taşında ne yazdığını: “Hiç bir umudum, hiç bir korkum yok; ben özgür bir insanım.” Ne güzel, kaç kişi bugün ben özgürüm diyebilir; giderek bunu anlatmamın nedeni: şimdiye dek Blog’umda ve Kolajart’ta yayınlanan yazılarımın bir başka dergide de yayınlanmasına belki daha çok izleyici bulması arzusuyla karar vermiştim. Bilmiyordum bu derginin “sırtını bir bankaya dayadığını”!
