Birey olan insanın kökeni toplumdur. Aristotales “ İnsan toplumsal bir canlıdır.” Der Bu düşüncenin ışığı altında insanı toplumsal bir varlık olarak belirlersek, insanın yaşamını da toplumsal yaşamdan soyutlamak mümkün olmaz. İnsanı insan yapan değerlerin başında sanat gelir. İnsan toplumsal bir varlık olduğuna göre onun ürettiği sanat yapıtı da toplumsal bir ürün olacaktır. Sanat
Resmimizin gelişmesi için gençlerin desteklenmesine inanmaktayım. Gençlere destek için çabalayanların öncelikle durum tespiti yapmasında yarar olduğu ve karşılıklı bilgi paylaşımı yapması gerektiği düşüncesindeyim.
Genç ressamların son on beş yılda son derece yüksek ilgi görmesi resmimiz için önemli bir gelişme sürecinin başlangıcı olarak görülse de; bu süreçten yararlı sonuçlar alınabilmesi için “Genç Ressamlar” konusuna daha geniş bir çerçeveden
“Figür ve desenle anlatılabileceklerin her zaman
kısıtlı olduğunu düşünüyorum.”
Vecdi Uzun: Öncelikle sizi tanıyabilir miyiz? Madam P kimdir?
Madam P.:1975 Kopenhag doğumluyum. Üniversiteyi kısmen Almanya’da ve Çanakkale’de tamamladım. Madam P renkleri kendine sözcük edinmiş bir sanatçıdır. Altı dil biliyor olmama rağmen, kendimi en iyi sanatın dili ile ifade edebiliyorum. Resimle kuracağım cümleyi düşünmek zorunda değilim. İmla kuralları
Bİ-HARAB-ABAD-I AŞKINDIR UNUTMA RAHM EDÜP
FITNAT’I GEL EYLEME DİVANE ALLAH AŞKINA
Şair Fitnat Hanım ve Ahmet Mithat Efendi 1878’de tanışıyorlar, daha doğrusu, Rodos dönüşü Tophane’deki Dilaver Paşa konağını yakınındaki evinden Kabataş’a taşınan Ahmet Mithat’ın komşusu, Bahriye mektupçusu Mehmet Ali Efendi ve eşi Şair Fitnat Hanım’dır. Küçük bir bahçeyle ayrılan bu iki konak ve bu bahçeye bakan iki pencere bir düş misali
“ Resimlerimdeki çizgileri; düzlem üzerinde birbirinden güç alan,
odak nokta olarak hareketin merkezinden kaçışan, birbirini itip çeken
bir form grafiği ile sunarken, bütün bu oluşum kendi içinde birbirini
Yeniden yapılandırarak ve ilişkili şekilde hareket etmektedir.”
Vecdi Uzun: Bize Resme Başlangıcınızdan ve Gelişim Sürecinizden Bahseder misiniz?
Veli Aras Yalçınkaya: Babamın sözleriyle “Dört yaşlarında benimle okula gelirdi. Ben
Uzun zaman önce Kolaj Art’a “Merkez Olmak Dışarıda Kalmak Merkez Yaratmak” başlıklı bir yazı yazmıştım. Bu yazı özellikle sanatın merkezi olarak anılan kentlerin dışında merkez yaratabilmenin olanakları üzerineydi.
Merkezileşme fikri, aslında çoğu zaman tekelleşme fikrini de beraberinde getiriyor. Tekel kelimesi her ne kadar nahoş bir anlam içeriyor olsa da bugün düzenlenen büyük sergilere, fuarlara, müzayedeler bakıp sanat ve piyasa kavramını masaya yatırdığınızda
