Bizler sanatı anlaşılır mı kılmak istiyoruz yoksa anlaşılmaz mı? Bizim anlaşılır kılmamızın değeri, sanatın yapısı içinde bir değerlendirme yapabilirsek vardır. Onun dışında bilinmezliklere boğarak işin içinden çıkılmaz duruma getirilirse sanat da içinden çıkılmaz duruma getirilir. Sanatın kendisinde bir değişiklik olmayıp olduğu yerde dursa da kafaların karışmasıyla sanatın gerçeği ve yeri anlaşılmaz olur.
Sanırım birçoğumuz sanatın anlaşılır
Bir ülkede ve bir toplumda teknolojik gelişmeyle toplumsal gelişme aynı hızda değildir. Toplumsal gelişme çok yavaştır. Son yıllarda ülkemizde toplumsal gelişme yerine gelişmemezliğin gerilerine doğru sürüklenme görülüyor. Diğer yandan teknolojinin en son üretimlerini elde etme yarışı gelişmiş ülkelerden daha hızlı. Gelişmiş ülkeler üretiyor; gelişmemiş ülkelerin gelişmemiş kafalarına satıyor. En açık ve anlaşılır örneği, cep telefonları… Televizyon
Sanat bizden yalnızca sanat ister. Sanat adına yozluk ve aldatmaca istemez. Sanatı kesinlikle aldatamazsınız. Çünkü hiçbir görsel çalışmada kesinlikle yalan ve dolan yoktur. Ne varsa, ne yapıldıysa hepsi gözler önündedir. Çalışma üzerinde olanı değil de olmayanı anlatmaya çalışarak aldatanlar, aldatmak isteyenler olabilir. Sanata uymayan ne varsa tümü karşımızda apaçık durduğu için ne denli kendinizi zorlarsanız zorlayın var olanı değiştiremezsiniz. Onu
Bu resmin eleştirilmesi konusunda açık bir kapı bırakmıştım. İstedim ki eleştiri konusunda da doğru bir anlatımı yakalayarak sanattaki değerlerin yerine oturtulmasında hepimizin katkıları olsun, sanatın içine biraz daha birlikte girilsin. Bugüne dek hiç kimseden eleştiri içeren bir yazı veya açıklama gelmedi. Gelmesini gerçekten çok isterdim; çünkü ülkemizin doğru eleştiri yapanlara çok ama çok gereksinimi var. Gelmeyince de bunun kınanacak ve başkalarını
Tüketim toplumu aptal bir toplumdur. Tüketime yönlendirilenlerse aptallaştırılan bir toplumdur. Üretimden, buluştan, yaratıcılıktan uzaklaşan toplumlar geri kalmaya da mahkumdurlar. Beyinler ilkelleşir, insana ilişkin tüm değerler yerini insanlık dışı davranış ve yapılanmaya bırakır. Tembelleşmiş bir ilkelliğin içine düşünce de boşu boşuna böbürlenmeler, yalancı kahramanlıklar, boş bir gurur yaşamın parçalarını oluşturur. Beceriksizliklerini kurnazlıklarla
Okuduğum anı metinlerinde çoğu zaman bizim yabancı ülkelerde açtığımız sergilere dair yabancıların şu sözleri aktarılır: “Bunlar bizde var, bize benziyor. Sizlerden, size özgü bir şey yok mu?” Türkiye’de sanat tartışmaları yapılırken her nedense belirtilen bu sözleri öne sürerek konuyu ulusal sanata getirmeye çalışanlarla sık sık karşılaşıyoruz. Konuyu kendi istedikleri yöne çekmek için bu sözlere dayanmakta ve haklılıklarına kanıt olarak göstermeye
