| Ayşegül Açıkgöz – Tuna Uysal 13 Şubat – 20 Mart 2014 Ayşegül Açıkgöz ve Tuna Uysal’ın çalışmaları “Hiçbir yer” başlıklı sergi ile 13 Şubat – 20 Mart 2014 tarihleri arasında Bergsen & Bergsen Galeri’de olacak. Öznur Güzel Karasu’nun küratörlüğünde düzenlenen sergideki çalışmalarda zamandan ve işlevinden soyutlanan mekanlar ve insanlar durağan bir düzlemde ele alınıyor. “Hiçbir yer” “Mekan” İnsan mağaradan çıkıp yaşam alanlarını kurgulamaya başladığı andan itibaren doğadan kopmaya başlamış, mimari alanlar yüzyıllar boyunca hakim ideolojik yapının güç gösterisi olarak birer temsil alanı haline gelmiştir. Kişi, ihtiyaçlardan ziyade temsilin ön plana çıktığı mekansal boyutlarla şekillenen bir yaşama gittikçe daha fazla adapte olmuştur. Oysa aslolan insanın kurguya göre yaşaması değil, çevresini yaşamın gereklerine göre düzenleyebilmesidir. “Araf” “Hiçbir yer” sergisi araftaki insanın “sıradan” yaşamı üzerinedir. Sergideki çalışmalarda, bir tür ütopik yaşam birimi söz konusudur; mekanlar “hakiki”, insanlar ise “kurgu”dur çalışmaların tümünde. Sadece gece ve gündüz ile belirlenen zamansal işaretlerle örülü her bir fotoğraf durağan yapılarıyla günümüz insanının yaratıcılık ve işlevsellikten uzak, müdahale etmeyen yapısına da vurgu yapmaktadır. “Boşluk” Ayşegül Açıkgöz’ün fotoğraflarındaki mekanlar ve nesneler Anadolu’daki sıradan insanın yaşama ve çalışma alanları, yani işlevsel ve tamamen ihtiyaca göre inşa edilmiş yapılardır. Bugün yerel yönetim tarafından yok edilen bu kulübeler, yerlerini birbirinin kopyası prefabriklere bırakmışlardır. Kurguyu dışlayan bu fotoğraflardaki kompozisyonlar tamamen burada yaşayan insanların gündelik ihtiyaçları doğrultusunda şekillenmiş, sanatçı ise sadece kadrajı belirlemiştir. İnsandan ve zamandan sıyrılan mekanlar, bulundukları ortamdan ve bakış açısından dolayı tanımsız bir haldedir. Açıkgöz’ün çalışmaları izleyiciyi birbirine benzer imgelerle karşılaştırıyor. Bu tekrar hali, izleyiciyi sonsuzluk hissiyle örülü bir alanda imlenen mekanların duygusal boyutundan uzaklaştırıyor ve statik bir bakış açısı yaratıyor. Tamamen ihtiyaçlar doğrultusunda eklektik bir yapı olarak gerçekleştirilen “Kulübeler”, bulundukları ortamından ve bakış açısından dolayı tanımsızdırlar. Mesafelerin belirlenmesi için gerekli mekansal koordinatların yokluğunun hissedildiği seride doğal yaşamın izleri vardır. Video çalışmasında ise sanatçı bakışını artık tamamen doğaya çevirmiştir. “Karanlık” Fiziksel anlamda durağan bir yapıya sahip olan mekan, Tuna Uysal’ın fotoğraflarında strüktürel bir yapıdan çok, sınırları sanatçı tarafından belirlenen boşluklarla tarifleniyor. Bakış açısının sürekli değiştiği fotoğraf serisi, mekanlara dair farklı ayrıntıları bir araya getirerek toplu bir mekan izlenimi oluşturuyorlar. Burada izleyici bakışını farklı çalışmalara yönlendirse de zamanın sadece karanlıkla işaretlendiği bir ortak nokta sayesinde kendisini aynı yerde buluyor. Uysal’ın fotoğraflarında görülen insanlar ise herhangi bir zaman diliminden zihinde kalan donuk izler gibi karşımızda duruyorlar. Öznur Güzel Karasu ************************** “NOWHERE” Exhibition entitled “Nowhere” by Ayşegül Açıkgöz and Tuna Uysal will be available at Bergsen & Bergsen Gallery between February 13th and March 20th 2014. Conducted at the curatorship of Öznür Güzel Karasu, the exhibition consists of works of spaces and people that are abstracted from time and function, upon a static plane. NOWHERE Nature rejects monotony. Creativity, functionality and diversity inhabit that which is natural. Merging with nature is fundamental for transcending the boundaries of formal creation. PLACE PURGATORY “Nowhere” is concerned with the “mundane” life of the man in the purgatory. The works at the exhibition consist of a type of utopian unit of life; in the entirety of the works, locations are “real” whereas people are “fictional”. Woven with signs that denote only to day and night, each photograph emphasises the contemporary individual’s non-intervening structure that is far from creativity and functionality. VOID Places and objects in Ayşegül Açıkgöz’s photographs are the lives and working spaces of Anatolian people, that is, functional constructs that are structured in accordance to needs. Now demolished by the local government, these sheds were replaced by undistinguishable prefabricated huts. The composition in these photographs that deny setting, are formed completely in accordance to the daily needs of the inhabitants while the artist merely decided upon the frame. Having shed people and time, places become indefinable in terms of their location and perspective. Açıkgöz’s works confronts the spectator with images that resemble one another. This state of repetition distances the spectator from the emotional dimension woven with a sense of infinity and creates a static perspective. Having been eclectically built solely according to necessities, “Sheds” are undefined due to their location and their perspective. In the series where the lack of necessary spatial coordinates is clearly felt, there are traces of natural life. In the video the artist turns her gaze towards nature completely. DARKNESS In possession of a physically stagnant structure, place in Tuna Uysal’s photographs are defined in voids whose boundaries are designated by the artist, rather than a predesignated structure. The series, where the point of view changes constantly, creates the impression of space through the combination of details pertaining to space. Although the spectator darts her glance to other works, due to a common point that is marked only by darkness, one finds oneself at the same spot. People in Uysal’s photographs stand before us as if they were dim traces of any period of time. Öznur Güzel Karasu Bergsen & Bergsen Galeri |
