Curator: Marcus Graf
please scroll down for the English version
Horasan Pi Artworks İstanbul’daki son kişisel sergisiyle kolaj tekniğine ve estetiğine yeni bir yaklaşım getiriyor. Sanatçı geçtiğimiz yıl galerinin Londra şubesinde açtığı “When The Time Comes” isimli sergisinde, kolaj çalışmalarından oluşan bir seriye ilk kez kapsamlı bir şekilde yer vermişti. Yeni sergisi “Karanlığın Uykusu” ise sanatçının farklı yorumuyla, alışılagelmiş kolaj anlayışının, kes-yapıştır veya parçala-birleştir yönteminin nasıl dışına çıktığını gösteriyor.
“Önce aklıma bir fikir veya duygu takılıyor. Bununla birlikte üretimim de başlıyor ve gelişiyor. Bu sergi, birbirine eklenen yapılar, hayatımızdaki atıklar, tüketim fazlaları, kullanmadığımız fakat yine de atamadığımız eşyalar ve biriktirdiğimiz nesneler üzerine kuruldu. Belki de bu sergiyi yapma nedenim, tüketme arzusunun bende yarattığı infial” diyor Horasan. ‘Biriktirdikleri’ sanatçının son sergisindeki heykellerinin harcını oluşturuyor; tuvallerinin ise esin kaynağını.
Yepyeni bir malzemeyle çıkıyor karşımıza sanatçı. Aslında bu malzeme sadece bizler için değil; onun için de yeni. Horasan heykellerini, son birkaç yıldır araştırdığı ve olanaklarını keşfetmek için sayısız denemeler yaptığı, mumyalamada kullanılanlara benzer bir karışımla kaplıyor. Özellikle üç boyutlu kompozisyonlarını oluştururken, parçaların birbiriyle kurduğu ilişkiyi, bir araya geldiklerinde oluşturdukları ahengi ve şiirselliği, yani rastgele oluşan duyguları ve imgeleri özgür bırakıyor. İşler belirli bir fikri ve konsepti olduğu kadar; hesaplanmamış, anlık durumları da ortaya koyuyor. Resim yapar gibi ürettiği heykellerinde kontrol, sanatçıdan malzemeye, malzemedense yine sanatçıya geçiyor.
Tuvallerinde ise bambaşka bir şaşırtmacayla karşılaşıyoruz Horasan’ın. Bir nevi kolaj estetiğini yağlı boya tuval resimlerine taşıyan sanatçı, bu eserleri bütünlük içerisindeki bir anlatının parçaları gibi galerinin duvarlarına yayıyor. Kendi çektiği fotoğraflardan oluşturduğu kolajları, bu kez yağlı boyası ve fırçasıyla tuvallerinde yeniden yorumluyor. Burada ortaya koyduğu detaycı ve gerçekçi yaklaşım, ziyaretçileri bu işlere yakından bakmaya davet ediyor.
Serginin sürprizlerinden biri de, seriye son anda dahil olan, sanatçının mimari bir plan üzerinde müdahaleler yaparak dönüştürdüğü yerleştirmesi. Çok katlı apartmanlarla dolu karanlık bir şehir yaratan Horasan, sıradan ve korunaklı gibi görünen bu site manzarasını biraz ironiyle hareketlendiriyor. Ve bu sakin sitede bir şeylerin ters gittiği, gerçek dışı bazı unsurlar olduğu anlaşılıyor. “Her taraf beton; karanlığa doğru gidiyoruz” diyen Horasan, kendi yarattığı kent manzarasında küçük hikayelerini anlatıyor.
__________________________
Horasan brings a new perspective to assemblage in his upcoming solo show “Sleep of the Darkness” at Pi Artworks Istanbul. His preceding exhibition entitled “When The Time Comes” (2014), at Pi Artworks London branch, was the first comprehensive presentation of the artist’s work with photo collage. New work exceeds the limitations of collage techniques such as cut and paste, shredding and weaving.
Horasan is compelled by his resentment of our desire to consume, constructing works from what he refers to as ‘residue’, ‘waste’, ‘stuff we don’t use but continue to save’. Resulting sculptures and works on canvas address feelings of immobility and accumulation, emanating a heavy distain. This time found objects are drenched in black, becoming a unified mass of capricious forms.
The artist challenges both himself and the viewer with by coating each work in a compound substance he devised through lengthy research and significant testing. Its chemical composition resembles that of a fluid used in mummification. The works offer un-calculated and subconscious relationships between objects and ideas. His process, which imitates that of painting, passes control from the artist’s hands to his material and back again, as he manipulates its composition throughout production.
Alongside his well-known paintings, he has often produced collages using his own photographs. Within this new body of work, Horasan has allowed his painting practice to be influenced by his work as a collage artist. For “Sleep of the Darkness” the artist places various black and white cut-out forms, which are recognizable as from his paper collages. Horasan first prepares a paper collage, and later paints it in a hyper-realistic manner. He creates a great illusion, and refers so to the relativity and subjectivism of any idea or image of reality.
A surprising installation, in which Horasan intrudes upon and re-interprets an architectural model, anchors the exhibition. Creating a dark city, dense with high apartment blocks, he injects a sense of irony into this image of contemporary urban life. The viewer can sense that something has gone wrong in this quiet city: “Full of concrete… We enter further and further into darkness.”
