Aşkın Öteki Yüzü, Canay Günler, Banyan Restaurant, (07 Mayıs – 07 Ağustos 2015)

Sanatı günlük hayatımıza dahil ederek yoğun kent hayatına estetik çözümler öneren Şeli Art Project tarafından düzenlenmekte olan plastik sanat sergileri ‘Her Yerde Sanat’ sloganıyla hayatımızı zenginleştirmeye devam ediyor.

Canay GÜNLER’in ‘Aşkın Öteki Yüzü’ adını taşıyan resim sergisi Banyan Restaurant’ta ‘Art For The Soul’ projesi kapsamında Şeli Art Project  işbirliğiyle sanatseverlerle buluşuyor.

Siz sanatseverlerin de bu etkileşime tanıklık edecek olması heyecanımızı daha da arttırmaktadır.

Canay GÜNLER

1991 yılında Ankara’da doğdum. Lise öğrenimimi 2009 yılında TED ANKARA KOLEJI’nde tamamladım. 2010 yılında Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümünü 4.lük ile kazandım. 2012-2013 eğitim yılında Erasmus değişim programı ile Sevilla Üniversitesinde 9aylık eğitimini tamamladım. 2014 yılının Temmuz ayı boyunca Platform A by Armoni Art Gallery’de 1 aylık stajımı tamamladım. Çalışmalarıma atölyemde devam etmekteyim. Tutkum , boyaya dokunmak. Gözüm kapalı boyaları koklamak ve renkleri tahmin etmekti başlangıçta. Tuvale boyaları atarken sanki içimden de birşeyleri koparıp atıyordum. Boyalarımı tüpten çıktığı gibi kullanıyorum çünkü onlarla fazla oynayıp müdahale edilmemesi gerektiğini düşünüyorum. Palet kullanmayı hiçbir zaman sevmedim, bunun yerine boyaların sıcaklığını ellerimde hissetmek istediğim için bütün bedenimle boyaya girmiş bulundum. Her rengin ayrı bir dili oldugunu düşünüyorum. En önemlisi ise bu renkler yanyana gelip iç içe geçtiğinde bütünleşerek kuruduklarında izleyiciye verdiği mesaj ve hissettirdiği duygu. Herhangi bir durumu ya da duyguyu ifade etmek için o’nun resmini yapmak yerine, gereken renkleri gerektiği yere doğru formlarda koyarak işe başlıyor ve bitiriyorum. Modern ve biraz ötesi. Bu yolda ufak adımlarla başladığınızda ister istemez bir süre kesilmeden koşmanız gerekiyor ki sonucunda tempolu yürüyebilesiniz. Herkesin aklının bir köşesinde veya hayatının merkezine koydugu, yaşam biçiminlerini oluşturan tabular , olmazsa olmazlar , sorgulamadan kabuledilen sözde gerçekler. Tanrı sana herkesten farklı birkaç özellik veriyor (eğer şanslı isen) . Düşünüyorsun. Keşfediyorsun. Yaratıyorsun. Farkındalık, sorgulama cesareti, el-göz-akıl koordinasyonu. Yaşın geldiğinde kendiliğinden oturuyor yaşam tarzın ve yaptığın tümevarımlar. Farklısın. Farkın anlaşılmaya başlanıyor. Zaman geçiyor. İnsanlara farklı bakıyorsun farklı görüyorsun onları. Yaratmaya başlıyorsun. Önce zihninde. Ardından kendine bu kaygılarını ifade edebilmek için bir araç arıyorsun. Heykel, seramik, resim, yazı, müzik.. hangisinde kendini bulabildiysen ona kendini bırakıyorsun. Tanrıdan sonra yaratmaya başlıyorsun. Yarattıkça tanrılaşıyorsun. Birden sanatın içerisinde buluyorsun kendini. Ve anlıyorsunki bu hayatta bir çok şey saçmalıktan oyundan ibaret. Adeta bir kısır döngü. Herşeyin en başında buluyorsun kendini. Araştırmalar,yaptığın okumalar ve düşündüğün geceler gündüzler en son kendini buldugun yer yine herşeyin başlangıcı oluyor. Yaratıcılığın ve hayalgücünün ifadesi olan sanat kavramı , müzik ve kitaplar olmasaydı nasıl yaşardım diyorsun kendi kendine. İnsanlar olmadan yaşamın daha tertemiz olabileceğini ve bu dünyanın her geçen gün dahada kötüye gittiğini biliyorsun. Başa dönüyorsun. Yaradılışa. Herşeyin daha olgunlaşmamış ham haline. Sanat iyiki var.