Hakan Bayer UPSD Sanat Galerisi’nde açtığı “Kaos Estetiği İzleri” başlıklı sergisinde formların oylumsallığını renk patlamaları ve geometrik biçimlerle ifade ederken, renkleri tüpten çıktığı halleriyle uyum içerisinde bir araya getirerek renge renk ile karşılık verdiğini izliyoruz. İçinden geçtiğimiz çağda yine modern insanın yok ettiği doğa ve yine doğanın kendi dili ile kendinden çalınanı geri alması Hakan Bayer’in yalın anlatımıyla resimlerinin ana eksenini oluşturuyor.
Modern şehir yaşamının değerlerine yönelik karışık, alt üst olmuş, kırılgan, kararsız ve absürt ve kaotik bir yaklaşım, son derece canlı, etkili ama huzursuz edici renk armonileri ve geometrik keskinlikler, içsel rahatsızlık, gerginlik, yabancılaşma ve belirsizlik duygularını anlatan iki boyutlu tavır aynı zamanda insanı içinde bulunduğu ikilemde çıkmaza sokuyor.
Yeryüzü şekilleri topografik haritaların izleri, yok edilen, çalınan, katledilen doğa, sözde insanın şekillendirdiği yeni kentsel alanlardan yer yer renk ve siyah beyaz çizgi patlamalarıyla ortaya çıkıyor, doğa kendi zamansal evriminde, akışında, içeriden bir yerlerden insana sesleniyor, dur diyor, yeter diyor… Bu seslenişte; insanın modern dünya ile kurduğu yüzeyler arasındaki yüzeysel ilişkilerin, fiziksel ilişki boyutunu aşarak algısal bir bilinçlilik düzeyini devreye sokuyor.
Oluşturduğu yüzeylerde müdahale edilmiş yeryüzü kesitlerini, matematiksel bir düşünce ile yeniden kurgulayan sanatçı, resimlerinde normlara bağlı kalarak yeni soyutlama biçimlerine girdiğini gözlemliyoruz. Tuvallerinde keskin çizgilerin sınırladığı alanlarda iç içe geçen ve bazen net bir şekilde ayrılan blok renklerin yarattığı görsellik, resimlerin etkisini arttırarak farklı bir kaos estetiği ortaya çıkarıyor. Güçlü bir renk armonisinin var ettiği bu durum, sanatçının özgün dili olarak görülebilir. Modern toplumun anlamlılık açısından yoksun oluşu, sanatçıyı varoluşunun anlamını kendisinin yaratması zorunluluğu ile karşı karşıya koyduğundan, kendine ait estetik bir anlatım biçimi oluşturan sanatçının belki de izleyiciyi etkileyen yanı da bu durumdur ve onun yaşamla olan bağını, dolaysızca tartışmaya açar.
Gökyüzüne uzayan ve büyüyen kentler, doldurulan denizler, yok edilen yeşil alanlar, kirletilen toprak, taşıyabileceğinden fazla nüfusa ev sahipliği yapan yerleşim alanları, tüketim kaynaklı çevre kirliliğinin hükmettiği bu zaman diliminde insanların bu olumsuzluğu kabullenecek denli duyarsızlaşırken dünya içinden çıkılmaz sorunlarla boğuşan kaotik bir yapıya dönüşmüştür. Sanatçı içeriden bir duyarlıkla insanın bu çıkmazını durum tespiti haliyle bize aktarır.
Mehmet Demir küratörlüğünde gerçekleşen sergi bize büyük büyük yankısıyla sesleniyor: Yaratılan bu ütopik sanal dünyanın neresindeyiz!
Farklı bir estetik arayışın göstergeleri niteliğinde olan sergi 3 Haziran 2018’e kadar Pazartesi günü haricinde her gün 12.00 – 18.00 saatleri arasında UPSD Sanat Galerisi’nde görülebilir.
