Göç Eden Bedenler, Zerrin Pehlivan, Devecihan Kültür Merkezi (04-18 Eylül 2023)

Share Button

“Ben nerede değilsem orada mutlu olacakmışım gibi gelir.”

Charles Baudelaire/Paris Sıkıntısı

Baudelaire’in dediği gibi kaldığımız yer mutsuzluk sebebimiz olabilir mi? Eğer gitme eylemi zorunlu yapıldıysa, mutsuzluğun bir sebebi olabilir. Gitmek, göç etmek bir zorunluluk oluşturuyorsa, sebepleri hiçbir zaman değişmeyecektir, mekânlar o mutsuzluğu hep hatırlatacaktır ve bedenimiz bu mutsuzluğu hep içinde barındıracaktır.

Zerrin Pehlivan

Bir göçmen olarak beden, varlığını sürdürmek için hep göç etmeye devam ederek, geçtiği yerlerden aldığı izleri ve göstergeleri taşıyarak kendine hep yeni mekânlar arayacaktır. Bedenimiz de mekândır. Hatta bize en tanıdık olan, beynimizin ve bedenimizin karşılıklı etkileşim halinde olduğu, yaşadıklarımızın kaydını tuttuğu ve bize ait olduğunu düşündüğümüz bir mekân… O da hep mutluluğu arar ve yeni yerlere göç etmek ister. Arayış halindeki bu mekân, hayatımızın içindeki tüm ilişkilerden, kurgulardan etkilenirken bu etkileri bedenimiz aracılığıyla, gösterge olarak fiziki ifadelerle, bakışlarla yansıtmaya çalışır.

Kendi mekânları içinde sıkışan bu portreler, geçmişin bellek kaydından bugüne taşınan, kendi bedenine, tenine, doğal renklerine bile uzaklaşmış, yabancılaşmış gerçek temsilden, temsili betimlemelerinden, zamanından uzaklaşmış, bakışlarındaki odak noktaları tekil, kendi sınırları içerisinde güçlü, bakışlarıyla bir mesafe kat etmekteler… Göç halinde, sınırın ötesinde ve geçişlilik alanında kalan bu bedenler, iki sınır kesişirken ara boşlukları yıkmış, belli alanları belirsiz birbirine karıştırmış, sınırların olmadığı ve iki çizginin birleşmediği, her iki tarafın da eşitlendiği yeni mekânlar, yeni portreler oluşturmuştur.

İşte bu portrelerdeki gibi bedenlerimiz, duygu aktarımı yapan bakışlarla, dile bile getirilemeyen, sözsüz bir ifade ile kendini, bedenin kayıt tuttuklarını bakışlarla anlatmaya ve göç etmeye hep devam edecektir.

Share Button

Yorumlar kapatıldı.