ROBIN F. WILLIAMS, UNDYING, Perrotin Tokyo,

Share Button

Undying extends Williams’s enduring engagement with the representation of women and the construction of gender in portraiture, advertising, folklore, social media, and film. Her vivid imagery is as diverse as her source material. Known for highly stylized figures composed through layers of brushwork, marbling, airbrushing, sponging, and stenciling, Williams often employs an arsenal of tools more familiar to crafting than to easel painting. These techniques anchor the lush opticality of her images in haptic relatability, humbling the gravitas of oil painting while creating richly textured surfaces that reward careful looking.

「Undying」では、肖像、広告、伝承、ソーシャルメディア、映画における女性の表現とジェンダーの構築に対するウィリアムズの尽きることのない関心が絵画を通して展開されます。ウィリアムズが描く鮮やかなイメージは、使用される画材と同様に、実に多様です。独自のスタイルの人物像で知られるウィリアムズの絵画は、絵画制作よりも工芸に馴染み深い道具一式を用いて制作されており、筆、マーブリング、エアブラシ、スポンジ、ステンシルを交えた複数層から構成されています。こうした技法は、みずみずしい視覚性を触覚的な親近感のなかに落とし込み、油絵の重厚さを控えめにするとともに、表面の豊かな質感を創り出し、注意深く見ることを促します。

ROBIN F. WILLIAMSPersona, 2023Oil on canvas127 × 177.8 × 4 cm | 50 × 70 × 1 9/16 inchPrice on request

Undying extends Williams’s enduring engagement with the representation of women and the construction of gender in portraiture, advertising, folklore, social media, and film. Her vivid imagery is as diverse as her source material. Known for highly stylized figures composed through layers of brushwork, marbling, airbrushing, sponging, and stenciling, Williams often employs an arsenal of tools more familiar to crafting than to easel painting. These techniques anchor the lush opticality of her images in haptic relatability, humbling the gravitas of oil painting while creating richly textured surfaces that reward careful looking.

「Undying」では、肖像、広告、伝承、ソーシャルメディア、映画における女性の表現とジェンダーの構築に対するウィリアムズの尽きることのない関心が絵画を通して展開されます。ウィリアムズが描く鮮やかなイメージは、使用される画材と同様に、実に多様です。独自のスタイルの人物像で知られるウィリアムズの絵画は、絵画制作よりも工芸に馴染み深い道具一式を用いて制作されており、筆、マーブリング、エアブラシ、スポンジ、ステンシルを交えた複数層から構成されています。こうした技法は、みずみずしい視覚性を触覚的な親近感のなかに落とし込み、油絵の重厚さを控えめにするとともに、表面の豊かな質感を創り出し、注意深く見ることを促します。

Williams herself is a close observer. While creating Undying, she recalled looking for “the painting” in films, searching for shots where story and composition crystallized into an emotional punch. The resulting paintings, based on film stills, offer themselves up as a type of fan fiction that attenuates what is otherwise a fleeting erotic exchange. The Man Who Fell to Earth (2023), Persona (2023), Blue Velvet (2023), and Thirst (2023) offer a study in cinematic convention: all feature women on their backs under hulking partners, captured from the intrusive vantage point of an over-the-shoulder shot.

ウィリアムズ自身、鋭い観察眼の持ち主です。「Undying」の制作過程において、ウィリアムズは映画のなかにある“絵画”、すなわち物語と構図が感情に訴えかける力へと結晶化した瞬間を探したといいます。その産物として映画のスチール写真をもとに描かれた絵画には、儚い性的な交流の域を超えた、一種のファン・フィクションとしての存在感が示されています。《The Man Who Fell to Earth》(2023年)、《Persona》(2023年)、《Blue Velvet》(2023年)、《Thirst》(2023年)からは、映画史上の慣習が見て取れます。主役の女性たちは皆、覆いかぶさる巨体のパートナーの下で仰向けになり、肩越しのショットという優位で踏み込んだ視点から撮影されています。

Williams locates the fine line between the erotic flirtation of colors versus the gray oblivion of their total imbrication; between the only girl and the “final girl”; and between the romance of an undying love versus the horror of the undead. Despite the ambiguity of the paintings, Williams wryly points out that their source films “are all tragedies, in the end.” The works in Undying walk the tightrope between self-determination and self-destruction, snaring both fictional subjects and real-time viewers in the frisson of a suspended moment where—as in good fan fiction—another ending is always possible.

ウィリアムズは、色と色のエロティックな戯れとそれらが完全に重なり合い灰色となって消え去るさまや、“オンリー・ガール”と“ファイナル・ガール”、不滅の愛のロマンスとアンデッド(死なない者)に対する恐怖など、それぞれの紙一重の境界線を描いています。絵画には曖昧性があるにもかかわらず、ウィリアムズは題材となった映画について「結局は、すべて悲劇です」と皮肉っぽく指摘します。「Undying」の作品群は、自己決定と自己破壊の狭間を綱渡りしながら、優れたファン・フィクションのように、常に別の結末があり得るという瞬間的スリルと魅惑のなかに架空の被写体とリアルタイムの鑑賞者双方を捉えているのです。

Share Button

Hakkında KolajART

KolajART, çağdaş sanatın güncel üretimlerini, eleştirel düşünceyi ve sanat yazarlığını bir araya getiren bağımsız bir uluslararası çevrim içi sanat platformudur. Dergi, 2013 yılının Kasım ayında DekolajART adıyla kurulmuş, ancak bir takım yaşanan sorunlar nedeniyle 2014 yılının Ocak ayından itibaren KolajART adıyla yayın hayatını sürdürmeye başlamıştır. Türkiye'nin ilk plastik sanatlar odaklı çevrim içi dergilerinden biri olan KolajART, dijital ortamda sanat yazarlığı ve eleştirisinin gelişimine katkı sunan öncü yayınlardan biridir. Kuruluşundan bu yana yalnızca yerel bir sanat ortamının sesi olmakla yetinmeyip, sınırları aşan bir bakış açısıyla hareket eden dergi, farklı coğrafyalardan sanatçıların, küratörlerin ve düşünürlerin katkılarına açık bir yayın politikası benimsemiştir. Bu yönüyle KolajART, Türkiye merkezli olmakla birlikte, içerik ve ilgi alanı bakımından ulusal sınırların ötesine uzanan, çok dilli ve çok kültürlü bir okur-yazar kitlesine hitap eden bir mecra hâline gelmiştir. Bağımsız ve kâr amacı gütmeyen bir web yayını olarak KolajART; sergi değerlendirmeleri, sanatçı söyleşileri, kuramsal incelemeler ve sanat tarihi perspektifinden yorumlarla Türkiye'de ve dünyada çağdaş sanat ortamına eleştirel ve düşünsel bir katkı sunmayı amaçlar. Dergi, yalnızca İstanbul, Ankara ya da İzmir gibi Türkiye'nin sanat merkezlerinde gerçekleşen etkinlikleri değil; Berlin, Paris, Vietnam, New York ve Palermo gibi uluslararası sanat sahnesinin nabzının attığı şehirlerdeki bienaller, sergiler ve sanat fuarlarını da takip ederek, okurlarına küresel çapta bir sanat gündemi sunmaktadır. Farklı kuşaklardan sanatçıları, araştırmacıları ve sanat yazarlarını —yerli ve yabancı fark etmeksizin— ortak bir tartışma zemininde buluşturan dergi, güncel sanatın eleştirel hafızasını oluşturmaya yönelik süreklilik taşıyan önemli bir dijital arşiv ve paylaşım alanı niteliği taşır. Bu bağlamda KolajART, yalnızca bir yayın organı olmanın ötesinde, Türkiye ile dünya sanat çevreleri arasında bir köprü işlevi gören, disiplinlerarası ve sınır ötesi bir düşünce platformu olarak konumlanmaktadır.

Yorumlar kapatıldı.