HomeSERGİPerrotin New York is pleased to announce Oli Epp’s first solo exhibition in New York presenting new paintings and on view until July 29th, 2022.
Perrotin New York is pleased to announce Oli Epp’s first solo exhibition in New York presenting new paintings and on view until July 29th, 2022.
Born and raised in London, Epp’s coming-of-age coincided with the ascent of the Internet. Fittingly, his paintings hum with contradictory impulses. Pulled from the 1960s psychedelic-folk hit by Jefferson Airplane, the exhibition’s title Don’t You Want Somebody to Love? aptly describes the search for human connection in the digital age.OLI EPPPillowcase, 2022180 × 200 cm | 70 7/8 × 78 3/4 inchOil and acrylic on canvas
His compositions, first drawn from real-world observations, begin with a pencil sketch, which is then scanned into a computer. There, in the frictionless space of a user interface, he begins to dissemble and re-assemble the image, again and again according to the economic rubric of advertising clarity or the infographic. Yet, the hand drawing — imperfect and, perhaps, in its unsteadiness, vulnerable in its fallibility — remains. Although he appropriates the visual comfort of the algorithm, he also revels in its discomfort.OLI EPPSurrogate, 2022190 × 225 cm | 74 13/16 × 88 9/16 inchOil and acrylic on canvas
In the studio, Epp begins by applying layers of acrylic paint onto his canvas, producing ostensibly simple compositions. Then, Epp uses oil paint for a precise rendering of objects. This stacking, a careful accumulation, recalls the layers of a photoshop file as much as it does the sublimity of Donald Judd’s Stacks.
Epp’s choice of objects are enshrined with a certain cultural reverence: a Yankees cap, a nameplate necklace, a single smouldering cigarette. And sometimes, objects are not always objects; sometimes they are body parts, like an engorged groin or a lipstick-encased grin. These, too, are objects for Epp. If Epp’s backgrounds — blurred, endless, sublime — are the endless scroll of an iPhone, then perhaps objects — functional, clear, hyper-visible — are like an emoji, expediently tacked onto a text message.
Hakkında KolajART
KolajART, çağdaş sanatın güncel üretimlerini, eleştirel düşünceyi ve sanat yazarlığını bir araya getiren bağımsız bir uluslararası çevrim içi sanat platformudur. Dergi, 2013 yılının Kasım ayında DekolajART adıyla kurulmuş, ancak bir takım yaşanan sorunlar nedeniyle 2014 yılının Ocak ayından itibaren KolajART adıyla yayın hayatını sürdürmeye başlamıştır.
Türkiye'nin ilk plastik sanatlar odaklı çevrim içi dergilerinden biri olan KolajART, dijital ortamda sanat yazarlığı ve eleştirisinin gelişimine katkı sunan öncü yayınlardan biridir. Kuruluşundan bu yana yalnızca yerel bir sanat ortamının sesi olmakla yetinmeyip, sınırları aşan bir bakış açısıyla hareket eden dergi, farklı coğrafyalardan sanatçıların, küratörlerin ve düşünürlerin katkılarına açık bir yayın politikası benimsemiştir. Bu yönüyle KolajART, Türkiye merkezli olmakla birlikte, içerik ve ilgi alanı bakımından ulusal sınırların ötesine uzanan, çok dilli ve çok kültürlü bir okur-yazar kitlesine hitap eden bir mecra hâline gelmiştir.
Bağımsız ve kâr amacı gütmeyen bir web yayını olarak KolajART; sergi değerlendirmeleri, sanatçı söyleşileri, kuramsal incelemeler ve sanat tarihi perspektifinden yorumlarla Türkiye'de ve dünyada çağdaş sanat ortamına eleştirel ve düşünsel bir katkı sunmayı amaçlar. Dergi, yalnızca İstanbul, Ankara ya da İzmir gibi Türkiye'nin sanat merkezlerinde gerçekleşen etkinlikleri değil; Berlin, Paris, Vietnam, New York ve Palermo gibi uluslararası sanat sahnesinin nabzının attığı şehirlerdeki bienaller, sergiler ve sanat fuarlarını da takip ederek, okurlarına küresel çapta bir sanat gündemi sunmaktadır.
Farklı kuşaklardan sanatçıları, araştırmacıları ve sanat yazarlarını —yerli ve yabancı fark etmeksizin— ortak bir tartışma zemininde buluşturan dergi, güncel sanatın eleştirel hafızasını oluşturmaya yönelik süreklilik taşıyan önemli bir dijital arşiv ve paylaşım alanı niteliği taşır. Bu bağlamda KolajART, yalnızca bir yayın organı olmanın ötesinde, Türkiye ile dünya sanat çevreleri arasında bir köprü işlevi gören, disiplinlerarası ve sınır ötesi bir düşünce platformu olarak konumlanmaktadır.
