Bana göre değildi bu dünya; bir avuç yüzsüz, dilenci, bilgiç,
kabadayı, vicdansız, açgözlü içindi; onlar için kurulmuştu bu dünya.
Yeryüzünün güçlülerine avuç açanlar, yaltaklanmasını bilenler için.
Duygu kimi zaman insanın kaburgasında kaynayan kimi zaman da ilikleri donduran, gülümsetip ağlatan garip soyutluktur. Tarifi güçtür çünkü yazının icadından beri anlatmaya çabalar insan, ancak yazarsa hisleri dökülür, temizlenir kirli göğsü insanlığın.






