Biliyorum sevenleri var ama yazıyorum: Bugün Yıldız Savaşları’yla ilgili bir yazı okudum, katılmadığım öyle çok nokta vardı ki bu yazıyı yazmak zorunda kaldım. Bir kere, filmde derin felsefi ve edebi anlamlar arayanlar ya da bulanların çoğunun ne felsefe ne edebiyat okuduklarını görüyorum. O zaman yapıtı neye dayanarak değerlendireceksiniz? Yazıda, “Yıldız Savaşları neden
Danang Güzel Sanatlar Müzesi, 2016’nın son günlerinde ziyaretçilere açıldı. Vietnam’ın 3. büyük kenti olan Danang’ın işlek bir caddesinde açılan müzenin yapısı, Vietnam’ın diğer iki güzel sanatlar müzesininkinden farklı. Başkent Hanoi ve Ho Çi Min Kenti’ndeki güzel sanatlar müzeleri Fransız sömürgesi döneminden kalma ‘sanatlı’ yapılar. Bu müzelerin, daha içeri girmeden, ayrı bir havası olduğunu duyumsuyoruz. Bu fark,
2016’da Vietnam’da çok sürpriz gelişmeler olduğunu söylemek zor. 2015’te hangi sorunlar ve konular gündemi işgal etmişse aynılarını 2016’da da görüyoruz.
Ho Çi Min Kenti
Trafik sorunları yine gündemdeydi. Özellikle ülkenin ekonomik olarak en büyük kenti olan Ho Çi Min Kenti’nde bu yıl trafik birçok merkezi bölgede kilit olmuş durumda. Bunun bir bölümü altyapı eksikliğinden kaynaklanıyor. Fransız sömürgeciler de, Amerikancı
Cohen’i kaybettik. Şarkılarını biliyor, seviyorduk ama kendisini yeterince tanıyor muyduk? İşin gerçeği, Cohen bir Siyonist’ti. “Elbette, ne beklenirdi; zaten adından da belli, Yahudi değil mi?” denebilir hemen; ancak birçok Yahudi var ki onun gibi 1973’te Yom Kippur Savaşı’na İsrail saflarında savaşmak üzere gönüllü olarak yazılmak gibi bir kötülüğü yapmadı, yapmıyor.
Partizan (Leonard Cohen, çeviren: Ulaş Başar Gezgin)
Aştıklarında sınırımızı
Bağırdılar “teslim ol” diye
Yapmadım yapamazdım;
Elde silah kayıplara karıştım.
İsmimi değiştirdim sık sık
Kaybettim eşimi, çocuklarımı
Ama birçok arkadaş edindim
Hâlâ birlikteyiz kimiyle.
Evini açtı bize yaşlı bir teyze,
Tavan arasında gizledi bizi,
Sonra askerler bastı evi;
Tek bir söz bile söylemedi ölürken.
Üç kişiydik bu sabah
Ben oldum tek kalan, akşama
Devam etmeliyim yine
ulasbasar@gmail.com
43 ülkeden 146 filmin gösterildiği 4. Hanoi Uluslararası Film Festivali, kendi alanında uluslararası bir gelenek oluşturma çabasında bu yıl da göz doldurdu. Bu yazıda, bu festivalde gösterilen 2 Vietnam filmini ele alıyoruz. Baştan söyleyelim: Bu yazı, tatkaçırıcı/ oyunbozan (spoiler) içermektedir.
İlk film, ‘Tatlı 20 Yaş’ (Sweet 20, Vietnamcası: Em là bà nội của anh (‘Sen Benim Babaannemsin’ anlamında). Film, 70 yaşında
