Nurcan Perdahçı’nın yeni sergisinin adı ‘Bellek ve İz II’ adını taşıyor. Sergi, sanatçının 2013’te gerçekleştirdiği ‘Bellek ve İz I’ adlı serginin devamı niteliğinde. Şişli’de yeni açılan Damla Sanat’ta gerçekleşen sergi, Lütfiye Bozdağ ve Ali Cantürk küratörlüğünde yapılıyor. Perdahçı, Avrupa resim sanatında kullanılan eski Türk halılarını ön plana çıkarıyor ve üzerine yaptığı müdahalelerle çağdaş ve geleneği aynı düzlemde
Çağdaş Türk Resminin gerek renkli ve çok yönlü kişiliği, gerekse, kalıplaşmış değer yargılarının karşısındaki sınır tanımaz tavrı ile, dar görüşlü bir çevrede özünden farklı bir boyutta “aykırı” olarak tanımlan “özgür” ve “özgün” sanatçı Bedri Baykam’ın, çocukluk yıllarından, California dönemine, doksanlı yıllardan, günümüz sanatında tekniği ve yaratıcılığı ile yol açıcı bir dinamizmin sınırlarını zorladığı 4-D’lerine
Bilge Alkor’un küratörlüğünde 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar gününe ithafen Mine Sanat galerisi, 3 Mart – 5 Nisan 2014 tarihleri arasında “Yansıma ve Buluşma” başlıklı bir sergi düzenliyor. Sergide yer alan sanatçılar; Halil Akdeniz, Alaattin Aksoy, Koray Ariş, Ahmet Elhan, Balkan Naci İslimyeli, Şükrü Karakuş, Serhat Kiraz, Murat Morova, Argun Okumuşoğlu, Ahmet Öktem, H. Avni Öztopçu, Kenan Sunar, Yusuf Taktak, Esat Tekand
Bilge Alkor, Taksim Gezi
Özgen Yıldırım
Sosyolog&Sanat Yazarı
ozgenyil@gmail.com
Sanat; her daim estetik ile olan mükemmel, olmazsa olmaz ilişkisini, geleneğin onayını alarak sanat geleneği adı altında sürdürmektedir. Geleneğin içinde var olmanın güven vericiliğiyle, sanatçının hareket alanı zaten verili kurallar ya da verili serbestlik alanı ile sınırlandırılmıştır. Sınırlandırılmamış olma düşüncesi ise her bir sanatçının zihninde yer edinmiş bir algıdır. Bu algı sanatçının
“Ben bir insanım, bu da mutsuz olmam için yeterli bir sebeptir.”
Menander
“Bu dertler hayatımızı kapsar ve ölümlü insan için en komik ve absürd olanı bu hayatta sürekli mutluluk esası aramasıdır. Hiçbir şey sürekli değildir, kişi bu dünyaya uymadığını, bunun için donanımlı olmadığını bilmez.”
Robert Burton
Sanatın, felsefenin, edebiyatın ana kaynağı çoğunlukla sanatçının/düşünürün yaşamı, toplumu ve gerçekliği sorgulamasının yarattığı
Sanatı, tarihsel irdelemelerin, çizgisel süreçlerin izinde seyretmeyi bırakıp kendi yolculuğumuz için bir izlek oluşturarak ilerlediğini düşünürsek güncel sergileri bir sosyalleşme alanı olmaktan öteye götürebiliriz. İzlediğimiz sergileri anlamlandırmaya çalışırken baktığımız bakış açısına paralel giden birçok farklı sonuca ulaşırız. Küratörün de amacı, incelediği kavramı sanat nesnesine dönüştüren sanatçılarla bir ortaklık kurup, yansıtmaktır.
