Piramid Sanat, Contemporary İstanbul Sanat Fuar’ında 01-06 Haziran 2021, İstanbul Lütfi Kırdar Kongre ve Sergi Sarayı A1-106 Standında
Sanatçılar:
Bozkaya Aldaş, Ertuğrul Akyüz, Şevval Başalan, Bedri Baykam, Yalçın Bilgin, Nic Courdy, Koray Erkaya, Deniz Gökduman, Genco Gülan, Mustafa Karyağdı, Oganaki, Mehmet Özenbaş
Theodore Gericault (1791-1824) Fransa’nın Rouen kentinde avukatlık ve tütün ticareti ile uğraşan bir baba ve Normandiya’lı iyi bir aileye mensup annenin oğlu olarak dünyaya gelir. Liseyi bitirdiği 1808 yılında annesini kaybeden Gericault, babasının ona olan düşkünlüğünün de etkisiyle yaşamının sonuna kadar babası ile sevgiye dayalı ilişkisini sürdürmüştür. Babasının karşı çıkmasına rağmen ressam olmaya karar veren Gericault, gizlice Carle Vernet’nin
Wilhem Worringer, sanat tarihine yeni bir inceleme mantığı getirmiş ve tüm sanat yaratımları için iki kavram geliştirmiştir. Bu iki kavram, iki psikolojik fenomeni ve iki temel iç tepiyi karşılamaktadır. Bu kavramlardan biri, tüm natüralist eğilimli sanat anlayışlarının dayanmış olduğu özdeşleyim (einfühlung) iç tepisidir. Diğeri ise bütün anti-natüralist soyut eğilimli anlayışların dayandığı soyutlama (abstraction) iç tepisidir.
Worringer, özdeşleyim kavramını
BAROK DÖNEMDE ÇIPLAKLIK TASVİRİ
Caravaggio’nun resimlerinde çıplak erkek figürlerinin yetişkin bedenleri, çocuksu ifadeleriyle yer almaktadır.
Çıplak figürlerinde gerçek bir beden vardır ve karanlık bir arka plandan ortaya çıkarlar.
Rubens “ Paris’in Yargısı “adlı çalışmasında güzellik ve çıplaklığın dışında kıyaslama durumundan da bahsetmiştir. Paris, elindeki elmayı en güzel kadına verecektir.
19. Yüzyılın ikinci yarısı, sanat anlayışının temelden değişiklik gösterdiği dönemlerin başlangıcı olmuştur. Siyasal ve sosyal gelişmelerle birlikte, toplum ve sanat arasındaki döngünün estetik gelişmelerde de etkili olduğu bilinmektedir. Toplumda etkili şekilde yayılma gösteren estetik değerler yapıcı bir iktidara sahip olup, avangard terimi ise, bu durumda toplumsal tasarımın gerçekleşmesinde sanatın üstlendiği rolün önemini vurgulamaktadır. Kazimir Malevich,
Bir zamanlar “şaşırırdım”, bir tuval, bir yontu, bir şiir, ne bileyim sanki Bach’ın hiç ölmeyen müziğindeki gizem, bir romanın labirentlerinde dolaşmak tutkusu; buna özgü her şey, giderek “sanatın simyası” bir başka boyuttu yaşantımda. Zamana göre çok kısa bir süreçte iletişimin bir başka boyuta geçmesi, gözümüzün önünde çok evrensel bir açılım sonucu; görmek, bakmak, duymak, sanatı yansıtmak adına kapımızın önüne geldi; sanatçı
