Tek yanlı, tarihten beslenme olasılığına karşı, dünya sanat tarihiyle kurulan ilişkinin gerekliliği, açıklanan sanat kavramlarına kuşkuyla bakmanın, zorunlu, diyalektik bir süreç olduğu unutulmamalıdır. Sanat hareketlerinin kesintisiz süregelen örnekleri açısından Avrupa sanatına bakmanın kaçınılmaz olduğu da başka bir gerçektir. Öncelikle başvurulacak kaynak olarak görülmesini sağlayan; Rönesans’la keşfedilen insan merkezli gelişme ve kendini dönüştüren
Zaman ve mekân kavramları arasındaki ilişkinin en tipik çözümlemesi, insanın bilişsel süreçler yardımıyla anılarıyla kurduğu bağlantıyla yapılabilir. Anılar, bu müthiş ikili arasında bağlantıyı kurarken aynı zamanda insanın bizatihi karakterine yön vermektedir. Belleğin yitimi ise insanın içi boş bir beden yığınına dönüşmesiyle aynı sonuca varmaktadır. İnsan yaşadığı fiili hayatta anıları vasıtasıyla mekânlarla özdeşim kurar ve zamanın itkisiyle
Çağımızda iletişim ve bilgi yönünden yapılan aşamayı yadsıyamayız; çok kısa bir süre önce bize verilenle ve de onu alabilme gücümüzle yetinirken, bugün kendi merak “fenomenleri” de kapılarını açtı; bir sanatçının gizemine, doğanın albesine, uzayın derinliklerine ulaşabilmek için onu düşlemek gerekmiyor, “virtuel” gerçekle eşleştiğinde, belki sözü edilen 5. boyuta ulaşacağız, sonuç ne olur bilmiyorum! Bu tüm aşamaların tersine,
Küratörlüğünü Dilek Karaaziz Şener’in yaptığı ‘Bir Savaş Nasıl Hatırlanmalıdır?’ adlı sergi Hub Art Space/CerModern’de 11 Mart-5 Nisan tarihleri arasında izleyiciyle buluştu. Sergide Toby Clark’ın ‘Savaş ve Propaganda’ kitabında yer alan bir soru üzerinden savaş, kamusal alan, barış, ölüm, anma, an gibi kavramlar sorgulanıyordu. Savaş ve sanat söz konusu olduğunda sanatçı ne yapıyor? Küratör Dilek Karaaziz Şener ile konuştuk…
Hülya Küpçüoğlu:
03.04.2015, Hoi An, Vietnam
Vietnam’da kültür-sanat alanında son zamanların en önemli gelişmelerinden biri, Vietnam’ın tapınaklarında ve anıtlarında görülebilecek geleneksel taş aslanların üç boyutlu fotoğraflar olarak internete aktarılması(1). Siteyi oluşturanın, babası heykeltraş olan bir lise öğrencisi olması, aslında herkesin sanat için bir şeyler yapabileceğinin bir göstergesi. Sanatçı olamıyorsan, sanata destek ol, destek olamıyorsan korunmasına
Bir ülkede ve bir toplumda teknolojik gelişmeyle toplumsal gelişme aynı hızda değildir. Toplumsal gelişme çok yavaştır. Son yıllarda ülkemizde toplumsal gelişme yerine gelişmemezliğin gerilerine doğru sürüklenme görülüyor. Diğer yandan teknolojinin en son üretimlerini elde etme yarışı gelişmiş ülkelerden daha hızlı. Gelişmiş ülkeler üretiyor; gelişmemiş ülkelerin gelişmemiş kafalarına satıyor. En açık ve anlaşılır örneği, cep telefonları… Televizyon
