Sanat bizden yalnızca sanat ister. Sanat adına yozluk ve aldatmaca istemez. Sanatı kesinlikle aldatamazsınız. Çünkü hiçbir görsel çalışmada kesinlikle yalan ve dolan yoktur. Ne varsa, ne yapıldıysa hepsi gözler önündedir. Çalışma üzerinde olanı değil de olmayanı anlatmaya çalışarak aldatanlar, aldatmak isteyenler olabilir. Sanata uymayan ne varsa tümü karşımızda apaçık durduğu için ne denli kendinizi zorlarsanız zorlayın var olanı değiştiremezsiniz. Onu
12 gündür Küba’dayım. Buraya “40. Yılında Küba Devrimi ve Che” kitabımın genişletilmiş ve renkli yayınını hazırlamak için geldim. Yok yok merak etmeyin, zamanlamanın Aksaray ziyaretiyle bir ilgisi yok. O bölgeleri akredite yandaşlar size anlatırlar! Ben ise, yaptığım son derece ilginç görüşmeleri daha sonra açıklayacağım ama özet de olsa şimdi aktarılacak çok başlık var.
Che’nin anıt mezarına geçen hafta sonu tekrar gittim. Santa Clara’dan Küba
Şeref Akşit: Merhaba, biraz galeri geçmişinden, tarihçesinden bahseder misiniz?
Sevil Binat: İlk olarak Urart Sanat Galerisi’nde başladım aslında. 84-91 arası oradaydım, yöneticilik yaptım. 92’de C.A.M. Gallery’yi kurduk. Nilüfer Sülüner’le Nişantaşı’nda Abdi İpekçi’de ilk olarak eşimin iki katlı dükkânının alt katında açtık. İsmi de oradan geldi zaten, art marketinge o zaman başladık. Malum, isim dolayısıyla talihsizliğimiz de o oldu. “Cam
Bir sanatçıyı duruş olarak kendi kuşağının temsilcileri arasında farklı bir noktaya konumlandıran en önemli özelliklerin başında, üretiminde beslendiği kaynakları kendine özgü bakış açısının ekseninde, bir üsluba dönüştürmesi ve bunun sonucunda ulaştığı çizgide ısrarcı olması gelmektedir.
Soner Çakmak, çıkmış olduğu sanat yolculuğunda en başından beri bu çizgi konusunda kararlı görünüyor. Daha ilk çalışmalarından itibaren benimsediği kendine
Şeref Akşit: Merhaba hocam, sizi tanıyoruz ama yine de Kolaj Art okurları için biraz kendinizden çocukluk yıllarınızda resme nasıl ilgi duyduğunuzdan biraz bahsedebilir misiniz?
Tülin Onat: Çocukluğum Heybeli Ada’da ve Laleli’de geçti. Beş yaşlarındayken, Laleli’deki evimizde bakımsız bir havuz vardı, havuzun etrafına çamurlardan kurbağa heykelleri yapmaya başladım. Şimdi düşündüğümde, enstalasyonlar daha orada oluşuyor.. Sonra aklıma gelen, balkonun
Bu satırları okurken, elinize aldığınız her gazete, baktığınız her televizyon size “Yaşar Kemal’in toprağa verildiğini” aktarıyor olacak. Yani bu hesaba göre herbiri size yalan söylüyor. Kim kalkıp Yaşar Kemal’i gömebilir ki? Alay mı ediyorsunuz dünyayla? O dünyanın her yerinde düşüncesi, görüntüsü, sesi ile her renkten insandayolculuğuna devam eder… Bugün de, yarın da, 1000 yıl sonra da!
Türkiye’nin üç gündür yaşadıklarını, belki ancak
