Ressam Roby Zober ülkesini terk edeli yarım asrı geçmişti ama onun geçmişle olan hesaplaşması, sonuçta; “…geçmiş aslında bugün’dür”; silik ilişkiler, kadın yüzleri, sepia peyzajlar, uçuk mavi bir çocukluk, öğleden sonra sinemaları, akademi, şairler… Nahit hanımın cuma sofraları, bir kapıyı kapayıp, ötekini açmak; sanki yaşanmışlığın pentür misali: yaşam katmanları giderek bir hayat: “SFUMATO” oluşturmuştu ama bu sis dağıldığında,
Bozlu Art Project Nişantaşı hosts the exhibition titled “NOTHING: Untraveled seas, unspoken words” by Utku Varlık between May 3 and June 16 2016. The exhibition, which is fictionalized upon a short story the artist has written based on his experiences, comprises new paintings by Varlık, all of which will be exhibited for the first time. Utku Varlık, who has been living in Paris since the 70’s, will also deliver a speech
Açılış: 03 Mayıs 2016, 19:00 @ Bozlu Art Project Nişantaşı
Bozlu Art Project Nişantaşı, 3 Mayıs – 16 Haziran 2016 tarihleri arasında Utku Varlık’ın “HİÇ: Gidilmemiş denizler, söylenmemiş sözler” isimli sergisine ev sahipliği yapıyor. Sanatçının bu sergi için kaleme aldığı kısa bir hikâyeyle birlikte sunulan sergide, Varlık’ın tamamı ilk kez görücüye çıkacak yeni eserlerine yer veriliyor.
“Peki neyi anlatmak? HİÇ’likten hareketle
Bozlu Art Project Nişantaşı, 3 Mayıs – 16 Haziran 2016 tarihleri arasında Utku Varlık’ın “HİÇ: Gidilmemiş denizler, söylenmemiş sözler” isimli sergisine ev sahipliği yapıyor. Sanatçının kendi deneyimlerinden yola çıkarak kaleme aldığı kısa bir hikâye üzerine kurgulanan sergide, Varlık’ın tamamı ilk kez sergilenecek yeni resimlerine yer veriliyor. 1970’li yıllardan beri Paris’te yaşayan Utku Varlık, yeni sergisi için geleceği İstanbul’da Bozlu
Geçen gün Sotheby’s ünlü İngiliz güncel sanatçı Tracey Emin’in, “My Bed”, yatağının 2.8 milyon euro’ya satıldığını duyurduğunda aklıma bu parayla şu günlerde İstanbul’da yapılacak bir müzayedenin ( Türk çağdaş resmi ) tümünü satın alıp bu yatağın altına koymak geldi. Çünkü bir koleksiyonerin eşinin bana anlattığı bir sorunu anımsadım: ” …aldığımız resimleri nereye koyacağımızı şaşırdık; duvarlar,
Beaux Arts dergisinin son sayısının manşeti “Figüre Büyük Dönüş”; önce, sanki bir muştu, “evet… Sonuçta anladılar!” diyebileceğimiz, içinizi rahatlatan bir haber mi? atölyelerinde eski günleri düşleyen, unutulmuş ressamları yüreklendirmek için bir gözdağı mı? Bilmiyorum ama olan olmuştu bir kez; nereye döneceksin, yok olan galerilere mi, yoksa yaşamak için öğretim üyesi olan ressamlara mı? Aklıma paletini pencereden, sonra da tüm
