Medyada yer alan müze haberlerinin birçoğunun konusunun eser hırsızlıkları olduğuna, paha biçilemez eserlerin bir operasyon sonucunda kaybolduğuna artık şaşırmıyoruz. Hırsızlığa eserin parasal değerinin yanı sıra bazı manevi duygular da neden olabiliyor. Mona Lisa’nın İtalyan milliyetçisi tarafından İtalya’da bulunmalı gerekçesiyle çalınması, sanırım bu manevî duyguları örnekler niteliktedir. Tarihte emperyalist devletlerin, yağmaladıkları toprakların
Güngör Güner, Çanakkale Seramik Müzesi’nin açılışında kişisel bir sergi gerçekleştiriyor. Sergi, Güner’in 50 yıllık sanat serüveninden çağdaş ve geleneksel seramik eserlerinden yapılmış seçkiyi, Mart ayı sonuna kadar izleyicilerle buluşturuyor. Sanatçının şu anda müzenin göbek taşında sergilenen heykeli, “Lark Book” kitap serisinde en iyi 500 seramik heykel arasına girmiş. Sanatçı ile yaptığımız söyleşide Çanakkale Müzesi’nde
İngilizce’de “çağdaş” anlamına gelen “contemporary” sözcüğü, bu yıl sekizincisi düzenlenen “Contemporary İstanbul Sanat Fuarları” ile dilimize iyiden iyiye yerleşmeye başlıyor. “Güncel sanat” kavramını daha çok karşılayan sözcüğün “modern” şeklinde çevirisinin yapılması kavram kargaşasına yol açabilmektedir. Oysa sözcüğün tam karşılığı olan “çağdaş” kelimesi, modern dönem çalışmalarının yanı sıra postmodernizm
Sanayi devrimi ile birlikte endüstriyel üretimlerin şekillendiği materyalist bakış açısının hâkimiyetindeki yenidünyada, estetik kaygı gözetilmeden, el emeği olmaksızın, seri imalat ürünler ile sanat eserinin tekliği, yerini kitlelere kolaylıkla ulaşabilen ifade yollarına bırakmış, bu da sanatçılara sınırsız özgürlükler tanımıştır. Sanatçıların sanatlarını gerçekleştirmek adına sahip olduğu bu sınırsız özgürlükler, bazen hat safhalara tırmanmış
Sanayi Devrimi, somut anlamda her ne kadar gelişen teknoloji hareketlerinin ortaya çıkmasındaki temel bir olgu olarak, “Modernizm” ismiyle tanımlanan zamansal sürecin üzerindeki etkisi ile toplum içerisinde, göreceli boyutta “pozitif” olarak kabul edilse de, bu olgunun oluşturduğu gelişim ve ilerleme gibi birbirinden ayrılamayacak iki kavramın doğa ve insan üzerinde yarattığı tahribatlar da dikkate değer sonuçlar olarak gözlemlenebilmektedir.
Bu süreçte, endüstri
Bahri Genç için “portrelerin arkasındaki gizemlere temas eden bir ressam” demek yanlış olmaz. Sanatçının üretim yıllarının başından bu günlere kadar portre gibi dikkat, duyarlılık özellikle de sezgi gerektiren bir türde kararlı görünmesi hiç de hafife alınmayacak bir boyutta.
Bahri Genç’in resimle tanışması, resme yeteneği olan babasının aracılığı ile olur. Küçük yaşta çevresindeki oyuncak ve objelerin resimlerini yapar. Onun resimle kurduğu temas,
