Yaşadığımız çağ, hayat standartlarının teknoloji ekseninde günbegün gelişip yenilendiği bir süreç olmasına karşın, bu gelişim ve değişim sürecinin sanatsal yaratım boyutunda okunabilmesi sanatçının bilinçli bir hayat izleyicisi olması ve sorgulama yetisi ile doğrudan ilişkilidir.
Erdinç Babat, genç ressamlar içerisinde yaşadığı çağın sorunlarına yabancı kalmayan bir örnek olarak, resim çalışmalarına başladığı yıllardan bugüne kadar kararlılıkla
Yaşam tarzına müdahale var mı yok mu tartışmaları altında toplumun doğrudan ideolojik statüsünü tahsis eden otorite, bu ideolojik varoluşunu muhafazakarlık olarak telaffuz ederken, bu muhafazakarlık dalgasının güncel sanat üzerinde ne denli bir etki yaptığı ya da yapacağı üzerine kafa yormanın zamanının geldiğini düşünmekteyim. Kültürel üretim mekanizmalarının önemli bir parçası, aynı zamanda da bir toplumun özgürlüğünün ifadesinde mihenk taşını
Doğayı sevmek böyle bir şey, samimi ve olduğu gibi, koşulsuz, eşitçe sevmek ve adaletli olmak, böyle bir şey olmalı… Niye içimi acıttı bu fotoğraf… Böyle bir görüntüyü bir daha hiç yaşamayacağız hüznü mü? Ne bu…
“Tekirdağ 1 Nolu F Tipi cezaevinde mahpuslara yönelik işkence ve kötü muamele iddialarıyla gündeme gelen ikinci müdür H.A.A., tutuklu Ali Gülmezin tutulduğu tek kişilik hücrede yetiştirdiği yeşillikleri “Ali Gülmezin
Şafak Güneş Gökduman: Your first paintings appear to be influenced by Surrealism. You then transitioned to Photorealism. Can you talk about this transition process?
Don Eddy: To address the influence of “Surrealism” on my work and the subsequent transition to “Photorealism,” it is necessary to start in an unlikely place – my childhood experience. I was born in Southern California to troubled family. My mother and father were divorced when I was very young. We moved from
Denizhan Özer sanatçı ve küratör olarak çalışmalarını hem İstanbul’da hemde Londra’da gerçekleştiriyor. Söyleşimizde Özer, sanatta sansürün ciddi anlamda 1980 itibariyle başladığını ve Türk sanat ortamında henüz taşların yerine oturmadığını belirtti. Çalıntı iş üreten sanatçılara da değinen Özer, bu kişilerin sanat ortamından zamanla ayıklanacağını söyledi.
Hülya Küpçüoğlu: Sanat ve özgürlükler konusundan başlamak istiyorum…
Denizhan
Ece Temelkuran’ın Birgün gazetesinde yazdığı “dışarısı”1 başlıklı yazısını okurken aklıma şu soru geldi.
Mühim bir köşe yazarının kişisel duygularını anlatmanın ötesinde toplumsal sorumlulukları var mıdır?
Ne kadar mühim olursa olsun bir köşe yazarının müzesever olmadığını itiraf etmesi, fikir özgürlüğü çerçevesinde, kimilerince bir kahramanlık göstergesi olarak bile okunabilir.
“Ece Hanım’ın entelektüelliğini müzeseverlik üzerinden
