“S/Art by Sürmeli İstanbul Hotel‘ de gerçekleşecek olan serginin küratörlüğünü üstlenen Adnan Çoker, “A Takımı” statüsünde konumlandırdığı tam on dört sanatçıyı bir araya getiriyor. 21 Kasım 2013 – 21 Ocak 2014 tarihleri arasında gerçekleşecek 2013 yılına damga vuracak, 2014 yılının ise en çok konuşulacak sergisi “A TAKIMI” nı kaçırmayın…”
“40 yıllık otelcilik deneyimini, çağdaş ve güncel uygulamalarla birleştirerek,
Helenistik dönem resim ve heykellerinden esinlenerek yaratılmış kayda değer eserlerin ideolojik ve tematik merkezinde yer alan Pathos Formula, “bedeni, kendisine zulmedenin hazzı ya da yücelmesi için kurbanın bilinçli olarak yabancılaştırıldığı bir şey olarak betimleyen, Alman sanat tarihçi Aby Warburg tarafından ilkel toplum ve kültürlerde sıklıkla rastlandığı ileri sürülen mistik motif” (Eisenman, s.12) olarak tanımlanmıştır. Bu çalışmada yönelinen konu,
Medya ve sanat ilişkisi üzerine olan düşünceler her geçen yeni teknolojiyle yeni bir biçime bürünüyor. McLuhan’ın Medium is a message söyleminden sonra küresel köyü ilan ettiğinde yaşam şekillerimiz çoktan değişmeye başlamıştı. McLuhan’ın meşhur mesajı ve küresel köy söylemi iyimser bir bakış açısı taşır. Postmodernlerin McLuhan’ı diyebileceğimiz Baudrillard ise simülasyon kavramına ortam olarak medyayı seçer. Medya bağlamında gördüğümüz
Edebi metinler alanına giren her metin tüm edebi metinlerle ve edebiyatın alt türlerinden biriyle ortak özelliklere sahiptir. Edebiyat eseri, geçmişle ilişkilidir. Bu nedenle her edebiyat incelemesi eserden türe, türden esere doğru bir hareket içerir. Günümüz edebiyatı tür sınıflamasını terkeder gibi görünse de türleri “bir yapıtın edebiyat evrenine bağlanmasını sağlayan ipler” olarak niteleyen Todorov, türlerin varlığını tanımamanın edebi eserin kendinden
Özgen Yıldırım
Sosyolog&Sanat Yazarı
ozgenyil@gmail.com
Dünyanın uzaysal olmayan estetik temsili yoktur artık, uzay dışında hiç bir şey gerçekleşmez. Kelimeler, yalnızca bir mekân sunarlar… “Yves Bonnefoy”
Ya ‘zaman’, o nerede?
Sadece lafzi anlamda ‘dil’ de mi?
Modern zamanların ve bu zamanların içindeki post’sal dalgalanmaların birlikte, birikimsel olarak ilerlerken üzerinde uzlaşmaya varılabilecek en önemli noktanın, vizüel ve uzaysal olanın, zamansal
Sanatçılar yaşadıkları topraklarda tarih boyunca işgallerin, katliamların, zulmün tanığı oldular. Bu toprakların egemen muktedirleri yaptıkları zulmü, işkenceyi unutturan politikalarıyla, toplumu belleksizleştirmek istediler, tıpkı 1993 yılında Madımak Otelinde yakılan aydınlar gibi.
2 Temmuz 1993′te Madımak Oteli’nde gerçekleşen kitlesel linç eylemi ile 35 yazar ve şair ateşe verildi. Ortaçağ zihniyetini aratmayan bir vahşetle insanlar diri diri yakıldı.
