BEN BİR ŞEY ANLAMADIM AMA, GALİBA ÇOK BÜYÜK BİR RESSAM BU CY TWOMBLY!
Bu tuvale bakan üç bayandan biri söylüyordu, ötekiler de dinlediğimi görüp bana baktılar.
Fonda acele boyanmış sarı renk üstüne tüpten çıktığı gibi bir kırmızı sanki fırçayla karalanmış gibi; hiç bir kompleks gütmeden.
-Öyle düşünüyorlar; peki sizin görüşünüz önemli değil mi? sorum onları şaşırtmıştı, bir yanıt gelmedi!
– ..Bu müzede sergilendiğine göre sizin beğeninize
Blog’ da daha önce yayınladığım bu yazıyı tekrar güncellemem; belki yaşımın beni götürdüğü bu kıyılarda, varololuşumuzun bir yerde sığlaştığını, farkında olmadığımız bir yalnızlık duygusunu sezdiğimden olacak. Dostluklar her gün beraber olmak değil; onları anımsadığınızda içinizden hızlıca geçen bir mutluluk, bir güvence, eski masalarda unutulmuş güzel anılar!
Bu ay Bozlu Art Project’ de açtığım sergi öncesi, katalog ve basına
Araştırma, analiz, kurgu ve bunların sonucunda ifade biçimi olarak sürekli gelişen ve değişen figür odaklı bir eğilim, Halim Çeliker resminin uzun soluklu serüveni içerisinde en temel özellikler olarak karşımıza çıkıyor. Farklı süreçlerde ürettiği seri çalışmalarını incelediğimizde,bu özelliklerin gelişiminde etkili olan uygulamalarının ve arayışlarının belirleyici olarak daima ön planda olduğunu görüyoruz.
Halim Çeliker, resimlerindemekan içerisinde
Cohen’i kaybettik. Şarkılarını biliyor, seviyorduk ama kendisini yeterince tanıyor muyduk? İşin gerçeği, Cohen bir Siyonist’ti. “Elbette, ne beklenirdi; zaten adından da belli, Yahudi değil mi?” denebilir hemen; ancak birçok Yahudi var ki onun gibi 1973’te Yom Kippur Savaşı’na İsrail saflarında savaşmak üzere gönüllü olarak yazılmak gibi bir kötülüğü yapmadı, yapmıyor.
Partizan (Leonard Cohen, çeviren: Ulaş Başar Gezgin)
Aştıklarında sınırımızı
Bağırdılar “teslim ol” diye
Yapmadım yapamazdım;
Elde silah kayıplara karıştım.
İsmimi değiştirdim sık sık
Kaybettim eşimi, çocuklarımı
Ama birçok arkadaş edindim
Hâlâ birlikteyiz kimiyle.
Evini açtı bize yaşlı bir teyze,
Tavan arasında gizledi bizi,
Sonra askerler bastı evi;
Tek bir söz bile söylemedi ölürken.
Üç kişiydik bu sabah
Ben oldum tek kalan, akşama
Devam etmeliyim yine
Derinlikler Sanat Merkezi, 18 Kasım- 10 Aralık 2016 tarihleri arasında Selin Kandemir’in “egosapiens” solo sergisine ev sahipliği yapıyor.
Sanat eleştirmeni Lütfiye Bozdağ, Selin Kandemir’in sergisini şöyle değerlendiriyor; “Selin resimlerinde İnsanlığa ait kolektif bilinçaltının mitolojik arketiplerinden yararlanıyor. İnsanın evrensel bilince ulaşma isteğiyle sorduğu sorulara yanıt arıyor. Doğa ile doğaüstü, bilinç ile bilinçdışı arasında gezinen insanın
