Yazmak bir “katharsis”dir, belki bir kurtulmadır, ama neyi anlatmak, yazarın-öykünün kurgusunda geçmişle uzlaşmalar;
Zamanla ailenin çöküşü, babanın Alzeimer’le üçüncü boyuta geçişi, kız kardeşler ve de hep 60 yıllarına dönüş, aylaklar ve de bir türlü tarif edemediğimiz şu garip ülke!
Edebiyatın inişli çıkışlı serüveninde yazarın mütevazı kimliği de değişti, ezberden okumak, hava atmak; giderek çok satmak; eğer inanıyorsanız! Kabızlık ve
4 Ekim 2015
Töz ki, karşıtlıklarının eksiksiz özgürlüğü ve bağımsızlığı içinde ayrımlaşmış, kendileri için varolan özbilinçlerin birliğidir. Ben ki Bizdir; Biz ki, Bendir! (Hegel, Fenomenoloji, s.122, İdea Yay.)
İşbölümü, emeğin üretken gücünü artırırken, işçiyi bir makine durumuna düşürür. Marks’ın tanımıyla işi, herkesin payına düşecek şekilde parçalamadan, hayatı işbölümünün gadrine uğratmadan yaşamak önemlidir. Kolektif
“Podyumda Dayak Yiyen Asyalılar, Vitrinde Recm: Ortadoğuda Amerikan Futbolu” başlığı ile tematik sergilerine devam eden Mahmut Öztürk’ün resimleri 16-25 Kasım 2015 tarihlerinde Bolu Ressam Mehmet Yücetürk Sanat Merkezi’nde sergileniyor.
Resimlerinde mitoloji, din ve toplumsal olayları bir arada ele alan Mahmut Öztürk, gündelik hayat ile evrensel hayat arasındaki bağı plastik dilin olanakları üzerinden kuruyor. Sanatçı, toplumcu eleştirel gerçekçi bir anlayış
Popüler olan hemen kana karışan şeker gibi enerji veren, coşturan bir tatmin duygusudur. Bu anlayışın temellendiği kavram bütünlüğüne de popülizm adı verilir. Popülizmin özelliğine bakılırsa, geleceğe dair bir kaygı, geçmişte ürettiği bir değer yoktur, her şey gün içinde olup biter, kısa ömürlüdür, ancak yeni bir eğilim hemen devreye girer. Bakteri gibi çoğalma
İki ünlü solcu Fransız entelektüel ve yazar Jean-Paul Sartre ile Albert Camus arasında yaşanan dillere destan yakın dostluk, mücadele arkadaşlığı ile siyasi inançları, tutumları ve kavgaları nedeniyle İkinci Dünya Savaşı’nın hemen ardından yollarının ayrılmasının gerçek öyküsü sadece Türkiye’de değil -Fransa ve Avrupa da dahil- tüm dünyada da pek bilinmez.
Hatta -taraflar da dahil- yaşananları yakından bilenlerin sonradan yazıp anlattıkları bile
Birçok resmi, grafiksel bir düzenleme ve poster tadında olan Kolomon Moore’un kalın, sararmış, üzerinde lekeler olan antik kâğıtlara yaptığı resimler, 1940’lı yıllardan bize ulaşan gizemli bir dünyanın kapılarını aralıyor. Yarı desenvari ve naif bu titrek çizimler, mizahi bir duyarlılık içinde ve karikatür tadında lirik betimler olarak izleyiciyi o gizemli dünyanın içine çekiyor. Eskiz halinde bir tasarımı hatırlatan
