Sosyolog & Sanat Yazarı ozgenyil@gmail.com
Nesnenin yaşamla kurduğu ilişki ancak insanın onu doğrudan ya da dolaylı olarak tecrübe etmesiyle anlam kazanır. Aksi durumda onlar yalnızca uzamda yerini almış anlamsız şey’ler olarak varoluşunu sürdürür…
Şey’ler insan zihninde yorumlandığı ve anlamlandırıldığı ölçüde insanın yaratma çabasıyla bir forma kavuşur. Bu özel pratik, nesne odaklı hacimsel bir varlık gösterebildiği gibi nesnenin dışında kavramsal
Daniel Spoerri, çeşitli yiyecekleri ve yiyecek artıklarını kullanarak resim-heykeller yaptı ve bunları 1970 yılında Düsseldorf’ta açtığı Eat Art Gallery (Yiyecek Sanatı Galerisi) adını verdiği galerisinde sergiledi.[1] Eat-Art akımının muhalif sanat felsefesi, adının barındırdığı çift
Okuduğum anı metinlerinde çoğu zaman bizim yabancı ülkelerde açtığımız sergilere dair yabancıların şu sözleri aktarılır: “Bunlar bizde var, bize benziyor. Sizlerden, size özgü bir şey yok mu?” Türkiye’de sanat tartışmaları yapılırken her nedense belirtilen bu sözleri öne sürerek konuyu ulusal sanata getirmeye çalışanlarla sık sık karşılaşıyoruz. Konuyu kendi istedikleri yöne çekmek için bu sözlere dayanmakta ve haklılıklarına kanıt olarak göstermeye
Merkür Galeri, 2010’da Sabiha Kurtulmuş tarafından kurulmuştur. Türkiye’nin en önemli sanatçıları ile çalışan Sabiha Kurtulmuş’un yılların birikimine dayanan deneyimiyle kurduğu Merkür Galeri öncelikle genç sanatçıları sanatseverlerle buluşturmayı hedeflemektedir.
Kolajart okurları için Sabiha Kurtulmuş’la keyifli bir sanat sohbeti gerçekleştirdik.
Şeref Akşit: Merhaba, biraz galerinin geçmişinden, tarihçesinden bahseder misiniz?
Sabiha Kurtulmuş:
“Outsider Art” ya da “Art Brut” terimi 2. Dünya Savaşı’ndan sonra kullanılmaya başlanmıştır. Türkçeye “toplumdışı” olarak giren bu kavram, genel olarak sanat kültürü olmayan kişilerin yapıtlarını tanımlamak için kullanılır. Yapıtların kişilerin kendi benliklerinden kaynaklanması ve geçmiş ya da güncel hiçbir akımla benzerlik göstermemesiyle, bir bakıma kültürel sanatın karşıtıdır. Çoğunlukla toplumun dışına
Şafak Güneş Gökduman: Şişman Viktorya’nın kurgusunda sinema ve televizyona olan yakınlığınız kendini hissettiriyor…
Meltem Yönder: İşimin gereği, elbette sinema ve televizyonun görselliğinden etkilenmiş olabilirim. Yazarken çok net olarak görebiliyordum karakterleri, vücut dillerini, kıyafetleri, sokakları, evleri… Bir roman okurken de hikâyenin örgüsü içinde bir olay yaşanıyorsa, aynı anda diğer taraftaki karakterlerin ne yapmakta olduklarını
