Yazmak bir “katharsis”dir, belki bir kurtulmadır, ama neyi anlatmak, yazarın-öykünün kurgusunda geçmişle uzlaşmalar;
Zamanla ailenin çöküşü, babanın Alzeimer’le üçüncü boyuta geçişi, kız kardeşler ve de hep 60 yıllarına dönüş, aylaklar ve de bir türlü tarif edemediğimiz şu garip ülke!
Edebiyatın inişli çıkışlı serüveninde yazarın mütevazı kimliği de değişti, ezberden okumak, hava atmak; giderek çok satmak; eğer inanıyorsanız! Kabızlık ve
Bugün ilginç bir haber; İtalya’nın Bari kentinde contemporary sergileyen bir galeride, temizlikçi kadının yanılarak çöp tenekesine attığı; Amerikalı artist Paul Blanca’nın bir yapıtı. Gerçek çöp içeren bu “enstellasyon”; kartonlar, izmaritler, capotlar vs. den oluşuyor. Dünya modern müzeleri temizlik yapan personeli defalarca uyarmışlardı: “..her şeyi çöpe atmayın; bilmiyorsanız küratöre sorun” diye. Daha önce Düsseldorf
Bugün güncel sanat “magnat”sı, iki milyarder: Bernard Arnault ve François Pinault, 21. yüzyıl sanat tarihinini acaba bilinçli mi yazıyorlar? Acaba sanat kendi devinimini yapıyor mu? Güncel sanat dediğimiz; niçin çirkin, gereksiz, obscéne (müstehcen), manyak? Bunu savunanların, alıp satıp müzelere, koleksiyonlara tıkıştıranların art niyetlerinin ne olup olmadığını da bilmiyoruz; acaba giderek unutulan pentüre son darbeyi vurmak mı; sanat bir şamatadır;
Gün geçmiyor, sanatı “manipulé” edenler adına bir kavga çıkmaya görsün; bilinçli olarak, büyük kapitalist (magnat) lobisinin bir provokasyonu. Sanatı ve kültürü saptırmak adına büyük paralar harcayarak, Fransa gibi bir ülkenin Kültür Bakanını bile oyun dışı bırakan, istedikleri mekâna babasının malı gibi giren, bir beyin yıkama sektörü oluşturulmuş! Sürekli açılan modern müzeler, zengin “fondation” lar, “Grand Palais”
Çocukluğumdaki kırmızı borulu gramafon ve markasını simgeleyen bu grafik, belleğimde sürekli yaşadı, daha sonra yıllarda öneminin farkına varıp, aradığımda; annemin bir eskiciye verdiğini öğrendim. 50 yılları; lüzumsuz objet’lerin evleri terk ettiği, Amerika’nın otoyolu’na girdiğimiz yıllardır, bu temizlikte iki adet ikiz antika çin vazosu da elden çıkarılmıştı ve de kilimler. Bu “Sahibinin Sesi” markası giderek gramafon’dan
Sanat eserlerinin ülkelerini terk edip yabancı ülkelere satılmasını önlemek amacıyla Alman Kültür Bakanı Monika Grütters tarafından hazırlanan bir kanun projesi, ünlü Alman sanatçılarını çok kızdırdı. Geçen yıl gazino işleten bir Alman şirketi, elindeki iki Andy Warhol tablosunu New York’ta satışa çıkartmıştı ve de 70 yılından beri Almanya’da bu tabloların ülkeyi terk etmesi de bu kanunun gereksinmesine nedendi. Bu yasaklama Avrupa ülkeleri
