Nesli Türk’ün RAW-HAM sergisi, bedeni figüratif alanın konformist alanından çıkartan body horror olarak biyofili halini açıyor. Burada beden ne tamamlanmış bir kompozisyonun parçası ne de arzu nesnesine dönüşmüş bir figür. Bunun yerine izleyiciyi, bedenin en çiğ, en az işlenmiş ve en kontrol edilemez haline tanıklık etmeye çağırır. Serginin başlığındaki “RAW” ve “HAM” sözcükleri, pişmemiş, işlenmemiş, tamamlanmamış olanın
Ders belgeliği sergisinin yirmi dördüncü yılı ancak biliyoruz ki 30 yıla yakın bir geçmişi var. Ders belgeliği H. Avni Öztopçu atölyesinde ders sürecinin belgelenmesi, aslında bu sergi bir belgelik, bir belge olarak atölye sürecindeki tasarımı, üretme zamanını ve sonucunda ortaya çıkan ürünlerin yolculuğunu da gösteriyor. Öğrencilerin her yıl olgunlaşan gelişen kavrayışlarını, sanatçı olma yolunda kat ettikleri aşamaları da gösteriyor. Atölye dersinin
Seçkide ayrıca Joseph Kılçıksız’ın “Medea Söyleni ve Goya”, Fatih Balcı’nın “Güncel Sanat ve Karikatür” Övünç Demiray’ın “Başkasının Penceresi: Bakış”, Fehmi Gerçeker’in “Nöro Sanat” ve Vecdi Uzun’un Türkiye’de çok bilinmeyen “Metamodern Sanat” makaleleri de yer alıyor.
Eksanat genç sanatçılara ve galericilere yer vermeyi bu seçkisinde de sürdürüyor. Ekröportajın bu seçkideki konuğu ise çalışmalarıyla ilgi çeken Zafer Malkoç.
Işıl Dural ve Saynur Bilginer, Evrim Sanat Galerisi’nde gerçekleştirilen “Delilik: Sınırların Ötesinde” sergisinde, normal ile anormal arasındaki ince çizgiyi sorgulayan resim ve seramik çalışmalarıyla delilik kavramını görsel bir anlatıya dönüştürüyorlar. Tarihsel olarak toplum tarafından sınırları tam olarak belirlenemeyen delilik kavramı, dışlanma, damgalama ile romantize edilme arasında gidip geliyor. Bugün deliliği özgürlük alanı olarak
İsa diyor ki, “ben gökyüzünün kralıyım”. Romalılar “madem kralsın senin tacını takalım” diyorlar dikenli tacı İsa’nın başına takıyorlar. Hristiyan ikonografisinde Çile (Passion) teması hem fiziksel hem de ruhsal acıyı sembolize eden güçlü bir metafordur. Bu olay, Yeni Ahit’te özellikle Matta (27:27–31), Markos (15:16–20), Luka (23:11) ve Yuhanna (19:1–3) bölümlerinde geçer. İsa’nın dikenli taç giymesi, Roma askerlerinin
Aleksandr Deyneka, 20 Mayıs 1899’da Kursk’ta doğmuştur. Deyneka’nın sanat hayatı bir rastlantı sonucunda şekillenir. Henüz 14 yaşındayken bir sanat stüdyosunu ziyaret etmesiyle adeta büyülenir, babasının izinden giderek demiryolu mühendisliği eğitimi almayı planlamasına rağmen bu planından vazgeçer. Babası onun bu kararını onaylamaz ve onu cezalandırmak için maddi olarak desteklemeyi reddeder. Ancak Deyneka kararlıdır 16 yaşında Kharkiv Sanat Okulu’na
