Vecdi UZUN: Görsel Sanatlarda Plastik Ajitasyon: Duygusal Pornografi

Share Button

 “Sanat eseri bizi gerçekten sarsıyor mu, yoksa gözyaşımızı koparmak için renk ve ışık oyunlarıyla tasarlanmış  plastik ajitasyona mı maruz kalıyoruz? sanatta yükselen duygusal pornografinin anatomisi.”

Giriş

Duygusal pornografi; görsel sanatlarda duygunun eserin renk, ışık, gölge, espas, leke ve kompozisyon gibi temel plastik unsurlarıyla üretken bir bağ kurması yerine, izleyiciden önceden tasarlanmış bir tepki koparmak adına araçsallaştırılmasıdır. Burada

DEVAMINI OKUYUN
Share Button

Vecdi Uzun: Hegemonik Çağdaşlığın Çıkmazında Bir Patika: Bir Alternatif Olarak Metamodernizm

Share Button

Bu çalışma, çağdaş sanat ortamının alternatifsiz bir "tarihsel son istasyon" olarak dayatılan hegemonik yapısını ve bu yapının ürettiği tözsel tıkanıklığı aşabilecek alternatif bir patikayı sorunsallaştırmaktadır. “Simülatif Estetik ve Yaratıcılıksız Sanatçılık”başlıklı ilk makalede yapı söküme uğratılan "Yaratıcılıksız Sanatçılık" (Creativeless Artistry) ve "Simülatif Estetik" krizinin karşısına; tek ve mutlak bir kurtarıcı dogması olarak değil, rasyonel ve çoğulcu bir "başka bir yol" olarak Metamodernizm konumlandırılmaktadır. Postmodernizmin alaycı nihilizmi ile çağdaş piyasanın finans sömürgeciliği arasında sıkışan bağımsız sanatçıya ve yabancılaşan izleyiciye; metamodernizmin "salınım" (oscillation) ve "bilinçli naiflik" (informed naivety) kavramları üzerinden yeni bir solunum alanı önerilmektedir. Yapay zekâ (AI) kullanımıyla nesnesizleşen, tuvalin tasfiye edilerek dijital ekranlara sıkıştığı yeni estetik evren, kuramın "duygusal töz" ve "yaratıcılık temeli" ilkeleriyle yeniden haritalandırılmaktadır.

DEVAMINI OKUYUN
Share Button

Vecdi Uzun: Sayın Genco Gülan’a Açık Mektup: Kavramın Değeri, Biçimin Yolculuğu ve Sanatın Ortak Geleceği Üzerine

Share Button

Sayın Genco Gülan, KolajART sayfalarında kaleme aldığım “Retorik Estetik: Çağdaş Türk Sanatında Plastik Dilin İğdiş Edilmesi ve Kavramsal Enflasyon” başlıklı makaleme yönelik paylaştığınız Beş  maddelik düşüncelerinizi büyük bir ilgi ve memnuniyetle okudum. Sanat dünyamızın bu tür entelektüel tartışmalara, derinlemesine anlamaya çalışarak yapacağımız fikir alışverişlerine her zaman ihtiyacı var.

1990’ların sonunda Akademi önünde manifesto

DEVAMINI OKUYUN
Share Button

Vecdi Uzun: Simülatif Estetik ve Yaratıcılıksız Sanatçılık

Share Button

Özet

Bu çalışmayla çağdaş sanat ortamının alternatifsiz bir “tarihsel son istasyon” va mutlak bir dogma olarak dayatılan  yapının sorgulanmaktadır. Bu metin, felsefe eğitiminin getirdiği kavramsal süzgeçle, çağdaş sanatın günün koşullarında ürettiği yeni estetik dönüşüm modellerini reddetmez; aksine bu dönüşümün içini boşaltan, özgün bir töz üretmek yerine felsefi kavramları birer aldatmaca ambalajına dönüştüren “Yaratıcılıksız

DEVAMINI OKUYUN
Share Button

Genco Gülan: Yapay Zekâ Venedik Bienali’nin küratörü olursa, renkleri nasıl değiştirir?

Share Button

Kırmızıyı çok severim ama sonuçta mavi mavidir, yeşil de yeşil. Mavi mora çalarsa bize Yves Klein’ı da hatırlatabilir. İbrahim Çallı’nın renk paleti Barış Sarıbaş’tan da, Yiğit Yazıcı’dan çok farklıdır. Picasso’yu Picasso yapan mavi dönemi olduğu kadar, sarı rengi cesurca kullanabilmesidir. Turkuaz rengi kültürümüzle özdeşleşir ama aynı renkli taş uzak bir coğrafyadan çıkar! Orhan Pamuk kitaplarının isimlerinde renkleri kullanır, keşke harflerin

DEVAMINI OKUYUN
Share Button

Mehmet Yılmaz: Vecdi Uzun’un “Retorik Estetik: …” Metni Dolayısıyla Kısa Bir Açıklama

Share Button

Vecdi Uzun’un “Retorik Estetik: Çağdaş Türk Sanatında Plastik Dilin İğdiş Edilmesi ve Kavramsal Enflasyon” adlı metnini okudum. Sanat ve düşünce ilişkisi konusunda kafa yorduğu için kendisini kutlarım. Katıldığım ve katılmadığım noktalar var. Bu çok doğal. Önemli olan, iyi niyetli bir yaklaşımla görüş bildirmek, mümkünse tartışma açmak.

Uzun, “Türkiye’deki çağdaş sanat ortamı, felsefi bir derinleşmenin veya estetik bir sıçramanın değil, kelimelerin

DEVAMINI OKUYUN
Share Button