Aşağı yukarı milenyumla birlikte liberal post modern topluma yönelik bir Anti-Art tasallutu olarak icra edilen ne varsa hepsi kendi paradoksal hususiyetleriyle yeni bir sanat biçiminde kendi izleyici kitlesini oluşturmaktadır. Sıklıkla, klasik sanat eserlerinden devşirme yorumları kapsayan bu çalışmaların birçoğu yeni medya teknolojilerine, diğerleri de öteden beri kullanılan sanat malzemeleri dışında izleyiciyi cezbeden epoksi ve silikonlu sanayii boyaları ile
Halı tasarımından fotoğraf ve sinemaya, resimden küratörlüğe uzanan çok yönlü bir sanat yolculuğu… Çağdaş sanatçı Mohsen Mohammad Zadeh, 26 yıllık deneyimiyle evrensel temaları tuvallerine taşırken, yeni serisinde görünür ile görünmeyen arasındaki sınırları sorguluyor.
İstanbul’da yaşayan sanatçı ve küratör Mohsen Mohammad Zadeh, farklı sanatsal disiplinleri bir araya getirerek hem bireysel üretimleriyle hem de uluslararası projeleriyle öne çıkıyor.
Tülin Kaynak yıllardır hiç ara vermeden üreten bir sanatçı. Yakın zamanda (18 Eylül 2025) “İÇİMİZE YOLCULUK” başlıklı sergisi ile FMV Galeri Işık’ta yeni çalışmalarını izleyicilerle paylaşacak. Öncesinde sanatına ve sergiye dair samimi bir söyleşi gerçekleştirdik.
Zeliha Demirel: Tülin Merhaba, çalışmalarınızı yakından izliyorum, motivasyonunuz ve azminiz beni her zaman etkiliyor. Ara vermeden üreten bir temponuz var. Öncelikle
Alejandro Jodorovski, 7 Şubat 1929 yılında (96 yaşında), Yahudi-Rus kökenli göçmen bir ailenin ikinci çocuğu olarak Şili-Tocopilla’da doğmuştur. (Mamati, A. 2018. ‘‘Alejandro Jodorosky’nin Sanat Anlayışı Bağlamında Sonsuz Şiir Filmi Örneği’’, s.25). 20. yüzyılın ikinci yarısında ortaya koyduğu sıra dışı sanatıyla Alejandro Jodorovski, sürrealizmi yalnızca estetik bir yaklaşım değil, aynı zamanda ruhsal ve bilinçaltı dönüşümün bir aracı
V. Olympia[1]
Çeviren: John Ernest Crawford Flitch
İngilizceden çeviren: Deniz Gökduman
1864’te Manet, Salona iki tablo gönderdi; her ikisi de kabul edildi: Anges au tombeau du Christ (Mesih’in Mezarı Başındaki Melekler) ve Épisode d’un combat de taureaux (Bir Boğa Güreşinden Sahneler). Bu eserler, daha önceki çalışmalarıyla aşağı yukarı aynı üsluptaydı ve bu nedenle özel bir yorum ya da dikkat çekici bir tepkiye
İnsan niçin yaratmak, nesnlerle ve ötekilerle oyun oynamak ister? Yaratıcılık sanatçya özgü bir arzu mu, yoksa gündelik hayat içinde sıklıkla görmezden gelinen, kendine yer bulamayan temel bir ihtiyaç mı? Bu sorular bizi yaratıcılığın ne olduğu ve kaynakları ile ilgili sonu gelmez bir çağrıiım zincirine, bir düşleme haline davet eder. ‘Sıradan insan’ın kimi zaman konuştuğu kelimelerle, kimi zaman oyunlarla, şakalarla hatta giydiği gömleklerle, taktığı
