II – Milo Venüsü’nün Kolları[1]
28 Haziran 1890
Çeviren: Deniz Gökduman
Milo Venüsü yeniden güncel hale geldi. İlahi mermer, bir an için, haberlerin ve köşe yazılarının konusu oldu. Louvre’daki galerinin derinliklerinden, Paris sosyetesinin genelde yalnızca tiyatro kadınlarına ya da gülümsemeler satan ve giysileri tarif edilen, kaçamakları gazetelerin magazin köşelerinde anlatılan kadınlarına ayırdığı ilgiyi çekmeyi başardı. Bu beklenmedik tanıtımı,
Melike Hasgül[1]: İhap Hulusi Görey’in Sanat Serüveni: Zaman İçinde Bir Afiş Sanatçısı
[1] Melike Hasgül, Trakya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Tasarım ABD, Yüksek Lisans Öğrencisi
1. Giriş
Cumhuriyet’in ilanı ile birlikte Türkiye, yalnızca siyasi ve ekonomik bir dönüşüm değil, aynı zamanda kültürel ve sanatsal bir yeniden inşa sürecine de girmiştir. Bu dönemde sanat, yeni devletin modernleşme ve halkla bütünleşme aracı haline gelmiş, özellikle
VIII. KAVGALAR[1]
Çeviren: Deniz Gökduman
Mavi dudaklar ve derideki morluklar, halkın hoşuna giden iki şeydir.
Şarap lekesi ve morarma, en güçlü ve en cesur olanları gösterir.
Bundan ötürü, sürekli sarhoşluklar ve sürekli kavgalar yaşanır.
Courbet, halkın içinden gerçek biriydi. Bununla övünürdü ve haklıydı.
Şaraptan çekinmezdi; ama dayağa daha az yatkındı. Bir kadeh dolusu içki ona bir yumruk dövüşünden daha cazip gelirdi. Yine de gerekirse dövüşürdü.
Hiçbir
Amerikan afiş sanatının doğuşu, 19. yüzyılın sonlarından 20. yüzyılın başlarına kadar uzanan dönemde, toplumsal dönüşüm ve sanayileşmeyle paralel olarak gelişen görsel iletişim kültürünün bir parçası olarak değerlendirilmelidir. Bu süreçte, afişler yalnızca ticari tanıtım araçları değil, aynı zamanda kültürel mesajların taşınmasında etkili görsel nesnelere dönüşmüştür. Edward Penfield, bu dönüşümün merkezinde yer alarak, modern Amerikan afiş sanatının kurucu figürlerinden biri haline gelmiştir. Onun geliştirdiği sade ve etkili tasarım anlayışı, dönemin süslü ve yoğun görsellik içeren Avrupa afişlerinden ayrılarak, Amerikan toplumunun ihtiyaçlarına ve estetik beklentilerine uygun özgün bir yaklaşım ortaya koymuştur. Penfield’in Harper’s Magazineiçin hazırladığı afiş serileri, afiş sanatının hem estetik hem de işlevsel bir disiplin olarak şekillenmesinde önemli bir rol oynamıştır. Bu makalede, Edward Penfield’in sanatsal gelişimi, grafik dilinin özellikleri, modern poster estetiğine yaptığı katkılar ve Amerikan afiş sanatındaki kalıcı etkileri detaylı olarak ele alınmaktadır. Ayrıca, Penfield’in eserleri üzerinden sanat ile toplumsal değişim arasındaki etkileşim de incelenmektedir.
IV. Kırda Öğle Yemeği (Le Déjeuner sur l’herbe)[1]
Çeviren: John Ernest Crawford Flitch
İngilizceden çeviren: Deniz Gökduman
1863 yılında Édouard Manet otuz bir yaşındaydı. Resimlerinde giderek kişisel bir anlatım arayışına yönelen sanatçı, sonunda arzuladığı cesur çıkışı Kırda Öğle Yemeğiile başardı: yenilikçi dehası tam boy ortaya çıkmıştı.
Manet, 1863’ün başında tamamladığı bu büyük boyutlu tabloyla Paris Salonu’na başvurdu; eser reddedildi.
Şafak Sinan[1]: Acılarını Sanatına Yansıtan Kadın: Käthe Kollwitz
ÖZET
Yapılan çalışmanın amacı, eserlerinde genellikle savaşı, adaletsizliği, fakirliği ve özellikle ölüm ve annelik temalarını işleyen ressam, grafik tasarımcı ve heykeltıraş olan Käthe Kollwitz’in eğitim ve sanat hayatı kronolojik bir sıra ile incelenmesidir. Çalışmada ressamın dünyaya bakış açısının ve bunun eserlerine nasıl yansıdığı incelenmiştir. Bu bağlamda çalışma 1867
