Christian Brinton[1]: Modern Sanatçılar[2]: “George Frederick Watts”[3]
Çeviren: Eylül Çalışkan[4]
Geçmişin derinliklerinde, on sekiz yaşında bir genç vardı: Hassas çizgilerle işlenmiş bir çehresi, alnını saran koyu bukleleri ve yüksek ideallerin coşkusuyla parıldayan bakışlarıyla bu genç, yüce ve görkemli bir hayal kurdu. Devasa koridorları ve heybetli salonlarıyla göğe yükselen parlak bir Yaşam Tapınağıydı bu hayal. Mermerden yükselen yapının duvarları;
Christian Brinton[1]: Modern Sanatçılar[2]: “Antoine Wiertz”[3]
Çeviren: İlksen Duru Erol[4]
Korsika’dan gelip bir süre için Avrupa haritasını ve insanlığın kaderini derinlemesine değiştiren soluk yüzlü kaptanın ölümünden yıllar sonra sanat, kendi doğal gelişim sürecinde yeniden başlamıştır. Sert ve yenilmez bir şekilde, Yunanistan ve Borne’un yeniden hayata dönen kahramanları, büyülenmiş halkın gözleri önünde azametle yürümeye devam ettiler. Kendi
Christian Brinton[1]: Modern Sanatçılar, “Giovanni Segantini”[2]
Çeviren: K. Kağan Güreli[3]
Fırtınalı bir yaz gecesiydi; sağanak yağmurun ve zifiri karanlığın ortasında evlerine yetişmeye çalışan Milanolu iki köylünün feneri, yol kenarındaki bir ağacın dibine büzülmüş küçük bir silueti tesadüfen aydınlattı. Bu sahipsiz çocuğu sorguladıklarında, evinden kaçtığını ve yayan yapıldak Fransa yollarına düştüğünü öğrendiler. Merhametle karışık
Christian Brinton[1]: Modern Sanatçılar: “James McNeill Whistler”[2]
Çeviren: Eylül Çalışkan[3]
Gustave Courbet’nin[4] ve yüzyıl ortası kuşağının büyük bir coşkuyla savunduğu bu kalabalık gerçeklik dünyasının, herkesin zihnine aynı heyecanla seslenmemesi kaçınılmazdı. Dönemin ilerici ruhları, heyecan verici bir atılımla efsaneviyi ve klasiği geride bıraktı; galerilerin o kahverengi tonlarından uzaklaştı, fakat her biri doğada bambaşka
Christian Brinton[1]: Modern Sanatçılar: “John S. Sargent”[2]
Çeviren: İlksen Duru Erol[3]
Ayaklarına sarılı bir kobra ile parıldayan hilalin üzerinde duruyor. Üzerinde mavi, yarı saydam, ince bir tabaka uçuşmakta. Elbisesi altın ile zengince işlenmiş, alnı mücevherlerle bezenmiş. Her iki tarafında coşkulu, şehvetli bir dansın müritleri sallanırken, altında arzularının kurbanları kıvranıyor;
Christian Brinton[1]: Modern Sanatçılar, “Arnold Böcklin”[2]
Çeviren: K. Kağan Güreli
Bilimin ilerleyişine ve varoluşun giderek artan materyalizmine rağmen, idealin mavi çiçeğinin yeryüzünde açmayı sürdürmesi önemli bir gerçektir. Watts’ta[3] yüce ve evrensel, Puvis de Chavannes’ta[4] dingin ve Vergiliusçu[5], Gustave Moreau’da[6] ise rüyamsı ve görkemli biçimler kazanan bu öte
