Sculptures, Ardan Özmenoğlu, ALAN İstanbul, (17 Nisan – 17 Mayıs 2014)

Share Button

1798057_605162659570985_1586438926758708744_n

Son dönemde çağdaş sanatta dünya çapında tanınırlık kazanarak kendi dalında Türkiye’nin en önde gelen isimlerinden birisi haline gelen Ardan Özmenoğlu başta New York olmak üzere büyük ilgi ve beğeni toplayan 3 boyutlu çalışmaları ile ilk defa bir solo sergide izleyiciyle buluşuyor.

Sanatçı post-it parçalarından ürettiği, görsel dünyadan elde ettiği renk ve imajları daha sade fakat daha da çarpıcıhale getiren bir teknik uygulama ile kendi sanat üretimi içerisinde yeni bir estetik düzeye geçiş yapıyor. Birbirini eşit boyut ve aralıklar ile tekrar eden transparan yüzeylerin üzerine parçalar halinde dağılan imajlar bütünsel bir çalışmayı ortaya koyuyorlar. Parçalar arasında ortaya çıkan mesafe çalışmanın zaman-imge kazanmasını sağlayarak izleyici üzerinde çarpıcı bir estetik duyumsamaya yol açıyor.

Ardan Özmenoğlu 2013 yılında New York’ta gerçekleştirdiği “E PLURIBUS UNUM // OUT OF MANY, ONE // BİRÇOĞUNUN İÇİNDEN, TEK” isimli kişisel sergisinde bir arada sunduğu 3 boyutlu çalışmaları, son olarak Mart 2014’te New York Scope Sanat Fuarında izleyiciye sundu. Sanatçının özellikle güncel kültür kodlarını ve çağın sanat dilini doğal imgelerle bir araya getirmeyi tercih ettiği, böylece de bilinç altımızda yatan doğa özlemi ile insan eliyle üretilmiş yapay mekanlar aralığında bir ara yüzde konumlanan çalışmaları birçok önemli çağdaş sanat koleksiyonunda yerini aldı.

Sanatçı ALAN İstanbul ana galeri mekanında, çalışmaların mekan ile kurduğu ilişkiyi ışık ve yerleştirme açısından yapacağı özel bir kurgu ile sanat severlere sunacak. Ardan Özmenoğlu, “SCULPTURES” sergisi 17 Nisan 2014 ile 17 Mayıs 2014 tarihleri arasında ALAN İstanbul’da görülebilecek.

Sanatçı Görüşü

İmgelerin tüketim süreci, tarih ve kalıcılık kavramlarını; seri üretim, ritüeller ve ona eşlik eden psikolojik ruh halleri ile karşılaştırmalı olarak inceleyen sanatsal üretimimin merkezinde tekrar fikri var. İmge tüketimimiz hakkında yapmakta olduğum inceleme, birbirinden bağımsız ama aynı zamanda birbirini tamamlayan iki dürtüye ayrışıyor.

Tekrar olgusu, bazı çalışmalarımda toplumsal bir yorum yaparken, diğerlerinde ise daha düşünmeye açık bir ruh hali sağlamak üzere bir ritüel hissi ve daha kişisel bir mekân yaratıyor. Bazı çalışmalarda düz bir imgeyi, tıpkı topografik bir haritanın seviyeleri gibi, onu oluşturan parçalara ayırıyorum.

Artık farklı cam katmanları üzerinde yer alan düz imge, soyutlanarak bir heykel haline geliyor – camın içinde ve arasında hapsedilen bu görüntü, malzemesiyle etkileşime girip izleyicinin pozisyonuna bağlı olarak farklı görünümler sunuyor. Bu sayede izleyici için boyut, ruh hali ve anlam yaratılmış oluyor. Diğer çalışmalarda ise; imgeleri, modern kolaylıklardan biri olarak her yerde rastladığımız ama aynı zamanda da tek kullanımlık olan Postit not kağıtlarının üzerinde çoğaltıyorum. İmgeler nihayet sonbahar yapraklarını andırır şekilde kıvrılıp düşmeye başladığında deneyime toplumsal eleştiri de katılmış oluyor.

İster bir imgenin tarihsel dayanıklılığı veya geçiciliği hakkında yorum yapmak olsun; ister teller, cam slaytlar veya ağaç dalları gibi kırılgan malzemeler ile heykeller yaratmak – benim sanata ve onun kaynaklarına olan yaklaşımım hep aşırı derecede çağdaş oldu ve öyle de olacak: imgeye yönelik yaptığım inceleme; meydan okuyan, kışkırtan ve davet eden estetik jestlerle bir arada yer alıyor.

Neden Cam?

Camı hep ayrıcalıklı bir malzeme olarak gördüm; pencere camı gibi her yerde karşılaşılan biçimleri söz konusu olduğunda dahi bu durum değişmedi. Onu etkileyici bulmamın sebeplerinden biri ise, sık kullanılır olma durumunu şeffaflığına ve sözüm ona katılığına borçlu olması. Elbette katılığı aslında bir maske –zira katı değil– ve bence camı bir malzeme olarak ilgi çekici bulmamın sebebi de bu. Cam esasen bir sıvıdır, teknik açıdan aşırı-soğutulmuş bir sıvı. Ve ne kadar şeffaf olsa da, buradan kaynaklanan bir opaklık mevcuttur.

————————-

SCULPTURES
Solo Exhibition
Ardan Özmenoğlu
ALAN İstanbul
17 / 04 / 2014 – 17 / 05 / 2014

Having become a world-renowned artist and also one of the most prominent contemporary artists of Turkey in her field, Ardan Özmenoğlu presents for the first time in this solo exhibition her 3-dimensional work, which had previously attracted great interest and admiration, especially in New York.

By means of a technical execution which makes simpler but more striking the colors and images from a visual world constructed of post-it pieces; the artist carries her artistic production to a new aesthetic level. Spreading in the form of fragments on transparent surfaces that repeat in equal dimensions and intervals, the imagery in the works forms a holistic work. The distance between the pieces help the works possess a depth of time-imagery,
and result in a striking aesthetic perception on the viewers.

Ardan Özmenoğlu presented her 3-dimensional works most recently at the New York Scope Art Fair in March 2014; the works were previously exhibited in her solo exhibition titled “E PLURIBUS UNUM // OUT OF MANY, ONE // BİRÇOĞUNUN İÇİNDEN, TEK” in New York in 2013. Bringing together actual cultural codes and the art language of the era with natural imagery and thus positioning themselves on an interface between our subconscious yearning for nature and artificial spaces created by man; the artist’s works are included in many significant contemporary art collections.

The artist will present her works in the main gallery room of ALAN İstanbul with a specific setting that enforces the relationship between the works and the space by means of lighting and positioning. Ardan Özmenoğlu’s “SCULPTURES” exhibition can be seen in ALAN İstanbul between the dates April 17, 2014 and May 17, 2014.

Artist Statement

The foundation of my art springs forth from the idea of repetition as it investigates the process of image
consumption, history, and permanence in relation to mass production, ritual, and accompanying psychological states. My investigation into our consumption of image splits off into two independent yet complimentary impulses. In some of my pieces, repetition provides social commentary; in others, it conjures a feeling of ritual and a more personal space for a contemplative mood.

In some works I slice a flat image down to its constituent parts, like the levels of a topographic map. The flat image, existing now on multiple slides of glass, is abstracted and becomes sculpture, captured within and between the glass as it interacts with its medium and becomes a different image depending on the position of the viewer. This is the creation of dimension, mood and meaning for the viewer. In other works, I subject images to reproduction on that most ubiquitous yet disposable of modern conveniences, the Post-it notes. Social commentary enters into the experience as the images eventually curl and fall away like so many autumn leaves.

Whether commenting on the historical durability or transience of an image or sculpting with such fragile media as wire, glass slides or tree branches, my approach to my art and its sources has been and will always be contemporary in the extreme: my investigation into image coexists with aesthetic gestures that challenge, provoke and invite.

Why Glass?

I have always thought that glass is an extremely peculiar material, even in its most ubiquitous forms, like window glass. I’ve been awed by it partly because its ubiquitous quality is based in its transparency and so-called solidity.

Of course its solidity is a masquerade-it isn’t a solid-which I think is also what attracted me to glass as a material. Glass is still a liquid, technically it’s a super-cooled liquid. There is a kind of opacity from that, no matter how transparent the material.

Share Button

Yorumlar kapatıldı.