Kategori: Vecdi Uzun

1959 Mersin doğumludur. İşletme, Sanat Tarihi ve Felsefe Lisans ile Sanat Tarihi ve Felsefe Yüksek Lisans mezunudur. İş hayatını başlangıçta banka ve finans sektöründe üst düzey yönetici olarak sürdürmüş olup, şu an emeklidir. Yayınlanmış sanatçı biyografi kitapları bulunmaktadır. Çeşitli gazete ve dergilerde başta “Genç Ressamlar” olmak üzere “Plastik Sanatçıları Tanıtıcı Yazılar” ile “Sanat Yönetimi, Sanat Fuarları, Müzayedeler ve Estetik” üzerine inceleme ve sanat yazıları yayınlamaktadır

Vecdi Uzun: Hegemonik Çağdaşlığın Çıkmazında Bir Patika: Bir Alternatif Olarak Metamodernizm

,
Share Button

Bu çalışma, çağdaş sanat ortamının alternatifsiz bir "tarihsel son istasyon" olarak dayatılan hegemonik yapısını ve bu yapının ürettiği tözsel tıkanıklığı aşabilecek alternatif bir patikayı sorunsallaştırmaktadır. “Simülatif Estetik ve Yaratıcılıksız Sanatçılık”başlıklı ilk makalede yapı söküme uğratılan "Yaratıcılıksız Sanatçılık" (Creativeless Artistry) ve "Simülatif Estetik" krizinin karşısına; tek ve mutlak bir kurtarıcı dogması olarak değil, rasyonel ve çoğulcu bir "başka bir yol" olarak Metamodernizm konumlandırılmaktadır. Postmodernizmin alaycı nihilizmi ile çağdaş piyasanın finans sömürgeciliği arasında sıkışan bağımsız sanatçıya ve yabancılaşan izleyiciye; metamodernizmin "salınım" (oscillation) ve "bilinçli naiflik" (informed naivety) kavramları üzerinden yeni bir solunum alanı önerilmektedir. Yapay zekâ (AI) kullanımıyla nesnesizleşen, tuvalin tasfiye edilerek dijital ekranlara sıkıştığı yeni estetik evren, kuramın "duygusal töz" ve "yaratıcılık temeli" ilkeleriyle yeniden haritalandırılmaktadır.

DEVAMINI OKUYUN
Share Button

Vecdi Uzun: Sayın Genco Gülan’a Açık Mektup: Kavramın Değeri, Biçimin Yolculuğu ve Sanatın Ortak Geleceği Üzerine

, ,
Share Button

Sayın Genco Gülan, KolajART sayfalarında kaleme aldığım “Retorik Estetik: Çağdaş Türk Sanatında Plastik Dilin İğdiş Edilmesi ve Kavramsal Enflasyon” başlıklı makaleme yönelik paylaştığınız Beş  maddelik düşüncelerinizi büyük bir ilgi ve memnuniyetle okudum. Sanat dünyamızın bu tür entelektüel tartışmalara, derinlemesine anlamaya çalışarak yapacağımız fikir alışverişlerine her zaman ihtiyacı var.

1990’ların sonunda Akademi önünde manifesto

DEVAMINI OKUYUN
Share Button

Vecdi Uzun: Simülatif Estetik ve Yaratıcılıksız Sanatçılık

, , , ,
Share Button

Özet

Bu çalışmayla çağdaş sanat ortamının alternatifsiz bir “tarihsel son istasyon” va mutlak bir dogma olarak dayatılan  yapının sorgulanmaktadır. Bu metin, felsefe eğitiminin getirdiği kavramsal süzgeçle, çağdaş sanatın günün koşullarında ürettiği yeni estetik dönüşüm modellerini reddetmez; aksine bu dönüşümün içini boşaltan, özgün bir töz üretmek yerine felsefi kavramları birer aldatmaca ambalajına dönüştüren “Yaratıcılıksız

DEVAMINI OKUYUN
Share Button

Vecdi Uzun: Retorik Estetik: Çağdaş Türk Sanatında Plastik Dilin İğdiş Edilmesi ve Kavramsal Enflasyon

, ,
Share Button

Özet

Bu çalışma, çağdaş Türk sanat ortamının son yıllarda içine düştüğü felsefi, sosyolojik ve biçimsel tıkanıklığı, literatüre yeni bir kavramsal araç olarak sunduğumuz “Retorik Estetik” teorisi üzerinden derinlemesine incelemektedir. Kavramsal sanatın ve kurumsal eleştirinin kuramsal özünün boşaltılmasıyla ortaya çıkan bu olgu; yapıttaki plastik dil yetersizliğinin, Batı merkezli teorik ithalatla ve içi boşaltılmış sergi

DEVAMINI OKUYUN
Share Button

Vecdi Uzun: Çağdaş Sanatı Dokuz Kurucu Parametreyle* Anlamaya Çalışmak

,
Share Button

*“Sanat,Estetik, Hakikat, Sanat Felsefesi, Sanatçı, Sanat Eseri, Sanatsever, Sanat Dünyası, Eserin Niteliği”

Giriş: Muhafazakar Beğenin Hapishanesinde Sıkışan Alımlayıcı

Bugün herhangi bir güncel sanat sergisinin kapısından içeri adımınızı attığınızda, koridorlarda yankılanan o bildik, o bezgin uğultuyla karşılaşırsınız: “Bunda ne var, bunu ben de yaparım!” veya “Sanat bu kadar ucuzladı mı?” Bu cüretkâr

DEVAMINI OKUYUN
Share Button

Vecdi Uzun: Yaratıcılıksız Sanatçılık: Türkiye Sanat Piyasasında Estetik Reprodüksiyon ve Kültür Endüstrisi

,
Share Button

Bu çalışma, çağdaş Türkiye görsel sanatlar piyasasında estetik değerin yerini alan piyasa odaklı dinamikleri eleştirel bir sanat tarihi ve sosyoloji süzgecinden geçirmektedir. Theodor Adorno ve Max Horkheimer’ın kültür endüstrisi eleştirisinden ve Pierre Bourdieu’nün alan teorisinden hareketle, özgün sanatsal üretim yerine küresel trendlerin estetik reprodüksiyonuyla görünürlük kazanan “Yaratıcılıksız Sanatçılık” veya başka bir şekilde söyleyişle "yaratıcılığı olmayan sanatçılık" olgusu analiz edilmektedir. Çalışmada, özgün sanatsal refleksler geliştirmek yerine ticari hırslarla en önde yer almaya çalışan ressam tipolojisinin stratejileri masaya yatırılmaktadır. Galeri mekânlarındaki kuramsal metinlerin işlevi, imaj yönetimi süreçleri ve koleksiyoner beğenisinin metalaşması ele alınarak, Türkiye sanat ekosistemindeki yapısal sorunlara yönelik kamusal ve akademik çözüm önerileri sunulmaktadır.

DEVAMINI OKUYUN
Share Button