KESİŞEN YAZGILAR: CALVINO’YA SAYGI, Bilsart, (05 Nisan – 02 Mayıs 2018)

Share Button

Lara Kamhi video görseli(sanatçı izniyle)

Özcan Saraç, Bengü Karaduman, Lara Kamhi, Uygar Demoğlu

Küratör: İpek Yeğinsü

Bilsart, 5 Nisan – 2 Mayıs tarihleri arasında “Kesişen Yazgılar: Calvino’ya Saygı” adlı grup sergisine ev sahipliği yapıyor. Küratörlüğünü İpek Yeğinsü’nün üstlendiği sergi Özcan Saraç, Bengü Karaduman, Lara Kamhi ve Uygar Demoğlu’nun eserlerini içeriyor.

Kesişen Yazgılar Şatosu (1973), yazar Italo Calvino’nun romandakurguya getirdiği deneysel yaklaşımın en iyi örneklerinden biri. Tarot kartlarının sembolizminden yola çıkan ve ‘semiyotik roman’ olarak da tanımlayabileceğimiz yapıt, “Kesişen Yazgılar Şatosu”ve “Kesişen Yazgılar Meynanesi” olmak üzere, her birinde sekiz farklı öykünün yer aldığı iki bölümden oluşur. Her iki mekanda, bir masanın etrafında toplanmış ve yaşadıkları olayları sözcüklere dökemeyen bir grup insan, öykülerinikartlardaki görsel imgeler üzerinden anlatır. Kartlar sıralandıkça ortaya çıkan kafese benzer strüktür, okuyucuyu da oyuna dahil eden bir arketipler ağı oluşturur. Öyküler yer yer birbirinin içine girer; bazı kartlar farklı anlamlara bürünerek tekrarlanırken, bazıları birden fazla anlatıcının öyküsü içinelzem hale gelir. Böylece Calvino’nun tanımıyla ortaya, “her kağıdın anlamının, ondan önce gelen ve onu izleyen kağıtlar dizisindeki yerine bağlı olduğu”[1] sıradışı bir örüntü çıkar. Yapıttaki öyküler ağını oluşturan imge dizileri, sinematik anlatı ve montaj kavramlarını da gündeme getirir; kartların sıralanışınınbir nevi ‘Kuleşov Etkisi’[2]yarattığını söylemek mümkün.Genel olarak hareketli imge için geçerli sayabileceğimiz bu etki, sergi kurgusunun temelini oluşturuyor.

Dört haftaya yayılan serginin ilk yarısı kitabın “Kesişen Yazgılar Şatosu”, ikinci yarısı ise “Kesişen Yazgılar Meyhanesi” adlı bölümüyle analojik bir ilişki kuruyor. Her bir bölüm de kendi içinde, iki sanatçının sergi için ürettiği işleri art arda, birer hafta boyunca gösterecek şekilde kurgulandı.Amaç, her bir sanatçının sergi teması öznelinde geliştirdiği önermelerin yanı sıra, yapıtların sergi süreci içindeki diziliminin yarattığı kurgusal etki üzerine düşünmek. Calvino’nun açtığı semiyotik deney alanını, video sanatı bağlamında ‘yazgıları kesişen’ iki ayrı sanatçı ikilisi üzerinden yeniden ziyaret etmek. Küratöryel süreç sırasında, aynı mekanın birkaç ay önce ağırladığı Ergin Çavuşoğlu’nun Desire Lines / Tarot & Chess (2016)[3] adlı işinin de aynı metne dayandığı bilgisinin keşfi, bu anlam katmanlarına heyecan verici bir yenisini daha ekledi; sergi mekanının,art arda sunduğu görsel imgeye dayalı etkinlikler üzerinden inşa olan kendi öyküsü.

Özcan Saraç, Essex Üniversitesi’ndeki Ekonomi eğitiminin son yıllarında sanat çalışmalarına ağırlık verdi. 2012-2016 yılları arasında Parsons Paris Sanat Üniversitesi’nde multidisipliner bir eğitimin ardından Zürih Sanat Üniversitesi’nde yeni medya odaklı bir eğitim aldı. İnsanın evrensel sistem ile olan ilişkisini, mantıksallığını ve politik mekanizmalarını sorgulamak adına bilimsel ve teknolojik yapılar kullanarak kavramsal araştırma alanları oluşturuyor. İşleri Londra, Paris, New York, Istanbul, Zürih, Cenevre, Basel ve Milano’da sergilendi.

Bengü Karaduman, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi’ndeSahne ve Kostüm Tasarımı eğitiminin ardından Hochschule der Bildenden Künste Saar’da Yeni Artistik Medya eğitimi aldı. Kendiliğin inşası ve bilinçaltı gibi kavramlara odaklanan sanat pratiğinde video, animasyon, enstalasyon, desen ve ses gibi öğeler kullanan sanatçı, aralarında İstanbul Modern, Borusan Contemporary, Maçka Sanat Galerisi, Milli Reasürans Sanat Galerisi, Outlet, Heidelberger Kunstverein, Künstlerhaus Wien ve Galerie Maerz’in yer aldığı kurumlarda sergiler açtı.

Lara Kamhi, görsel anlatı, ses, ışık ve yerleştirmenin sınırlarını aşan işlerinde görüntü-gerçeklik çatışmasını irdeliyor. University Sorbonne Nouvelle Paris-III’te Tiyatro Çalışmaları, American University of Paris’te Film Çalışmaları ve İstanbul Bilgi Üniversitesi’nde Sinema ve Televizyon eğitimi alan Kamhi, yüksek öğrenimini Slade School of Fine Art’ta tamamladı. Kurucu-ortaklığını üstlendiği bağımsız sanat insiyatifi Prizmaspace’te dokuz serginin küratörlüğünü üstlendi. İşleri Istanbul, Londra, Berlin, New York, Brüksel, Beyrut, Kudüs, Gyeonggi ve Tenerife’de sergilendi.

Uygar Demoğlu, Lisans eğitimini Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi’nde tamamladı. 2002 yılından bu yana belgesel film, fotoğraf ve video alanlarında çalışan Demoğlu, amacını “yaşadığımız dünyanın diyalektiğini merkeze alarak, gerçekliği yeniden kurgulamak” olarak tanımlıyor. Yapıtları Sharjah Bienali, Sinopale, Borusan Contemporary, Mamut Art, REM Art Space ve Mixer gibi kurum ve etkinliklerde gösterildi.

[1] Calvino, I. (1973). “Sunuş”. Kesişen Yazgılar Şatosu, s. 8. İstanbul: Can Yayınları.

[2] Sovyet Montaj Okulu’nun en önemli figürlerinden Lev Kuleşov’a göre, bir filmin algılanış biçimini onu oluşturan tek tek karelerdeki içeriğin toplamı değil, karelerin birbirlerine göre sıralanışı belirler.

[3] Çavuşoğlu bu yapıtındaCalvino’nunKesişen Yazgılar Şatosu’nda  edebi ifadelerinden yola çıktığını söylüyor. Kaynak: http://www.ergincavusoglu.com/html/new_website/Desire_LinesTC.html

Share Button

Yorumlara kapalıdır