Meliha Sözeri | Çevren | 08 Temmuz – 14 Ağustos 2021 | Bozlu Art Project Mongeri Binası

Share Button

Meliha Sözeri, ikinci kişisel sergisi “Çevren / Horizon” ile 08 Temmuz – 14 Ağustos 2021 tarihleri arasında Bozlu Art Project’te izleyiciyle buluşuyor. Göz erimi, ufuk, yatayda olan, kayıp olan, yitirilen, ebedi olan ile insan gözünün ulaşabileceği sınırlara göre varoluş serginin çıkış noktasını oluşturuyor. Sergi, sanatsal üretim sürecini karantina hali ve kapat(ıl)ma eylemi ile ilişkilendiriyor. Sanat yapıtının aurasını sorgularken; sanatçının üretim mekânını karantina odaları ile özdeşleştiriyor.
 
Meliha Sözeri, yaşamın şeyleşmesi, özne ve nesne ilişkilerinin izleyicinin bakışıyla yerinden edilmesi ile ilgileniyor. Sergiye hâkim malzeme olan tel; varlık-yokluk eksenine yerleşiyor. Tel, parıltılı olanın ardında yer alan karanlık, hafif olanın ardındaki yük, dijital olanın ardından gelen zanaat, canlı olanın ardında bıraktığı atık ile bağ kurarken, şiirselliğin içerisinden çevreyi saran derin boşluğa işaret ediyor.
 
Sanatçının yapıtları, yer ve gökyüzü arasındaki çizgiyi izleyicinin bakışı karşısına yerleştiriyor. Gökle yerin birleşmiş gibi görüldüğü sınırsız çizgiyi gündelik hayattan sıradan nesneler ile modelleyerek, metal delikli tel malzemeyi kesip, dikip, birleştirerek kesintili çizgilere dönüştürüyor. Sergi bir çeşit yeni ufuk yani diğer bir değişle yeni “çevren” öneriyor. Çünkü varlığı saran tinsel örtü, aura ufuk çizgisine göre belirleniyor. Varlığın aurası çevren ile olan mesafesine göre oluşuyor. Kristalleri parıldamayan bir avize, yansıması olmayan bir ayna, yazmayan bir daktilo hala aura taşıyıcısı mıdır? Auralı sıradan olanın ufkunda yitip gitmektedir.
 
Sergiyi oluşturan çalışmalar; avize (17. yüzyıl formlarından yeniden üretilmiş), ayna (1900’lü yıllardan esinlenilmiş), yastıklar (huzursuz edici bir çizgisellikte), daktilo (sanatçının yitirdiği dedesine ait), bilgisayar (dijitalleşen dünyada iç organlarımıza dönüşmüş), bir tuval (üzerine Edip Cansever’in yok mu var şiirinden ödünç alınmış kelimeler), galeri duvarında yer edinmiş şiir ve heykelin buluştuğu yeri tarifleyen dededen miras sözcükler ve bir dikiş makinası; sergiyi diken bir makina ve İlhan Berk’in “Tümceler”i:
“Yer, nesneyi sarandır.
Yer üzerinde düşünmek…
Varsa:
Nasıl Var?”
Şiir, heykel, metin, beden, nesne, yer, yer ve gök arasında bir yerlerde gezinmeye davet ediyor.

Share Button

Yorumlar kapatıldı.