Vecdi Uzun: Simülatif Estetik ve Yaratıcılıksız Sanatçılık
Dr. Hakan Yaman: Biz Sanata Bakarken Sanat da Bizi Biçimlendirir mi?
Mehmet Yılmaz: Vecdi Uzun’un “Retorik Estetik: …” Metni Dolayısıyla Kısa Bir Açıklama
Burcu Aydın: Mehmet Yılmaz’dan Yeni Kitap: Bildiğim ve Yaptığım Çağdaş Sanat
Vecdi Uzun: Retorik Estetik: Çağdaş Türk Sanatında Plastik Dilin İğdiş Edilmesi ve Kavramsal Enflasyon
Dr. Hakan Yaman: Beyin Neden Sanat Üretir?
Samuel Butler: The Authoress of The Odyssey
F. Wellington Ruckstuhl: Idealism and Realism Art
Vecdi Uzun: Çağdaş Sanatı Dokuz Kurucu Parametreyle (*) Anlamaya Çalışmak
Theodore Child: Art and Criticism, Monographs and Studies
Théodore Duret: Manet ve Fransız İzlenimcileri – 9
Mehmet Yılmaz: Burhan Alkar’ın Ardından
Christian Brinton: Modern Sanatçılar: “George Frederick Watts”
Christian Brinton: Modern Sanatçılar: “Antoine Wiertz”
P. J. Proudhon: Sanatın İlkesi ve Toplumsal Amacı VI (Orta Çağ: Çileci İdealizm)
Christian Brinton: Modern Sanatçılar, “Giovanni Segantini”
Deniz Gökduman: Yılmaz Güney Tartışması Üzerinden Caravaggio’ya Bakmak
Honoré de Balzac: Bilinmeyen Başyapıt – III
Gustave Geffroy: Sanatsal Yaşam V (Eugène Carrière)
E. Gros-Kost: Courbet Zamanındaki Anılar (XI. COURBET VE DÜŞMANLARI)
Vecdi Uzun: Kadir Akyol Resimlerinde Kuramsal Özgünlük: Portrenin ve Melezliğin Ontolojik ve Epistemolojik Çözümlenmesi
1. GİRİŞ: BİR RESİM SANATÇISINDA FELSEFİ BİRİKİMİN SORGULANMA ZORUNLULUĞU VE METİNSEL GEREKÇE
Boyanın tuvale değdiği an başlayan o plastik serüven, aslında göründüğünden çok daha büyük bir hesaplaşmanın ürünüdür. Sanat tarihi dediğimiz devasa külliyatı sadece biçimlerin, tekniklerin veya üslupların doğrusal bir silsile halinde aktarıldığı kronolojik bir zanaat dökümü olarak okumak, yapılabilecek en büyük hata herhalde. Aksine, insanın varoluşu,
Irving Babbitt: Rousseau ve Romantizm II
Birinci Bölüm
Klasik ve Romantik Terimleri[1]
Çeviren: Deniz Gökduman[2]
I
Romantik sözcüğü tarihsel olarak geriye doğru izlendiğinde, eski Fransızca roman‘a kadar uzandığı görülür; bu sözcüğün daha da eski biçimleri romans ve romant‘tır. Bu ve benzeri türevler, sonunda ortaçağ Latincesindeki romanice zarfından kaynaklanmaktadır. Roman ve buna benzer sözcükler başlangıçta, tıpkı Fransızların bu halk
Rengin, Işığın ve Görmenin Şairi: David Hockney’e Veda (1937–2026)
Çağdaş sanatın en özgün isimlerinden biri olan David Hockney, 11 Haziran 2026 tarihinde 88 yaşında yaşamını yitirdi. Yaklaşık altmış yılı aşan üretim yaşamı boyunca resim, desen, baskıresim, fotoğraf, sahne tasarımı ve dijital sanat alanlarında gerçekleştirdiği yenilikçi çalışmalarıyla yalnızca İngiliz sanatının değil, dünya sanat tarihinin de en önemli figürlerinden biri olarak kabul edildi. Ölümü, modern sanat dünyasında büyük
Christian Brinton: Modern Sanatçılar: “George Frederick Watts”
Christian Brinton[1]: Modern Sanatçılar[2]: “George Frederick Watts”[3]
Çeviren: Eylül Çalışkan[4]
Geçmişin derinliklerinde, on sekiz yaşında bir genç vardı: Hassas çizgilerle işlenmiş bir çehresi, alnını saran koyu bukleleri ve yüksek ideallerin coşkusuyla parıldayan bakışlarıyla bu genç, yüce ve görkemli bir hayal kurdu. Devasa koridorları ve heybetli salonlarıyla göğe yükselen parlak bir Yaşam Tapınağıydı bu hayal. Mermerden yükselen yapının duvarları;
Mustafa Horasan’ın Ardından…
Türk çağdaş sanatının özgün ve güçlü temsilcilerinden ressam Mustafa Horasan’ın vefatını derin bir üzüntüyle öğrenmiş bulunuyoruz.
Mustafa Horasan, yalnızca ürettiği eserlerle değil, resim sanatına duyduğu derin bağlılık ve özgün estetik yaklaşımıyla da çağdaş Türk sanatında önemli bir iz bıraktı. Uzun yıllara yayılan sanat pratiğinde figür, beden, kimlik, hafıza ve insanın iç dünyasına ilişkin temaları kendine has bir anlatım diliyle ele
Lütfiye Bozdağ: Body Horror Olarak Beden: Nesli Türk’ün RAW-HAM Sergisi Üzerine
Nesli Türk’ün RAW-HAM sergisi, bedeni figüratif alanın konformist alanından çıkartan body horror olarak biyofili halini açıyor. Burada beden ne tamamlanmış bir kompozisyonun parçası ne de arzu nesnesine dönüşmüş bir figür. Bunun yerine izleyiciyi, bedenin en çiğ, en az işlenmiş ve en kontrol edilemez haline tanıklık etmeye çağırır. Serginin başlığındaki “RAW” ve “HAM” sözcükleri, pişmemiş, işlenmemiş, tamamlanmamış olanın