BİRİNCİ BÖLÜM
M. Courbet’nin denemelerinin ortaya attığı genel mesele — Ekol çatışmaları: Bir çözüm gerekliliği
Çeviri: Deniz Gökduman
Gustave Courbet, şiddetli paradokslarıyla tanınan sanatçı, son derece cüretkâr bir eser ortaya koydu. Öyle ki, bu eser, sanatçının son on beş yılda işlediği tüm “günahların” ötesinde bir skandala yol açabilirdi; ne var ki, hükümet bu işe el atarak eseri sergiden düpedüz ve kesin biçimde dışlayarak
VI. GERÇEKÇİ[1]
Çeviren: Deniz Gökduman
Bir diğer takıntısı da kendinde Asurî bir profil bulmaktı.
Yüzüne bakıldığında, doğrusu, rahip Gorenflot’a benziyordu.
Ne var ki, kendi deyimiyle, profilinde bakışları duraklatan ve insanı huzursuz eden tuhaf bir yan vardı.
O ince ve uzun burnu, gür sakalların arasına dalar gibi hatırlıyoruz hep.
Bize sorarsanız, bu görüntüde hiçbir Asurluluk yoktu, tam tersine.
Biz ona bakarken, aklımıza hep I.
V. RESSAM[1]
Çeviren: Deniz Gökduman
Besançon’daki Père Fessier’nin birahanesindeydik.
— O da öldü, zavallı Père Fessier!
Mart birasından soğuk bir kutu içerken, uzun pipolarımızı tüttürüyorduk.
Courbet, o gün keyifsizdi.
Akşamı, aniden ve nedensizce, göğsünüze katıksız bir katır tekmesi gibi inen o huysuz çıkışlarından biriyle açtı.
Bu bize yetmişti; hemen anlamıştık.
Ona bir şeyler eksikti: esnek bıçağı, bir tuvali ve
IV. Şantaj Hikâyesi[1]
Çeviren: Deniz Gökduman
— «Sizi seviyorum ve size ait olmak istiyorum. Bir dâhi, en içten hayranlarından birini geri çeviremez. Hayatımda büyük talihsizlikler yaşadım. Aldatıldım, iftiraya uğradım, zulme maruz kaldım. Her şeyden bıkmıştım ve ölmek üzereydim ki sizi gördüm. — Kim olduğumu öğrenmeye çalışmayın.»
«Sizi sık sık gördüm, ama siz beni tanımıyorsunuz. Hatta asla tanımayacaksınız.»
«Sadece size yazmak istiyorum. Tüm
III. İnatçılık[1]
Courbet, bir şeyi istediğinde gerçek bir granit kafaydı. Bunu babasından almıştı. Babası bir şeye kafayı taktığında, onu bundan vazgeçirmek imkânsızdı.
Courbet, babasının tavsiyelerine rağmen giriştiği bir av partisine çok gülerdi. Babasının derdi, av köpeğiyle sadece tazıyla avlanabilen av hayvanlarını kovalamaktı.
— Görmüyor musun, derdi Gustave, av köpeğiyle avı kaçıracaksın?
— Neden ki?
— Çünkü av köpeği durur, tazı koşar.
Çeviren: Deniz Gökduman
II. KİTAPLARA KARŞI SAVAŞ[1]
—Üniversitede her şeyi alt üst ettim, dedi Courbet.
Gerçek şu ki çok az çalışacak.
En fazla okuma-yazma biliyordu ve bu iki yeteneği küçümsedi.
Bir kitap görünce öfkelendi. Mürekkep hokkasını görünce irkildi. Kendisinin adının geçtiği makalelere göz atmakla yetindi.
Bu durum onun öz saygısının ölçüsünü verir.
Yazım kurallarından ne diye bahsetmeli ki?
Öyle bir şey yoktu. Fikirleri kelimelerle ifade etmemek
