Özet
Bu çalışmayla çağdaş sanat ortamının alternatifsiz bir “tarihsel son istasyon” va mutlak bir dogma olarak dayatılan yapının sorgulanmaktadır. Bu metin, felsefe eğitiminin getirdiği kavramsal süzgeçle, çağdaş sanatın günün koşullarında ürettiği yeni estetik dönüşüm modellerini reddetmez; aksine bu dönüşümün içini boşaltan, özgün bir töz üretmek yerine felsefi kavramları birer aldatmaca ambalajına dönüştüren “Yaratıcılıksız
Vecdi Uzun’un “Retorik Estetik: Çağdaş Türk Sanatında Plastik Dilin İğdiş Edilmesi ve Kavramsal Enflasyon” adlı metnini okudum. Sanat ve düşünce ilişkisi konusunda kafa yorduğu için kendisini kutlarım. Katıldığım ve katılmadığım noktalar var. Bu çok doğal. Önemli olan, iyi niyetli bir yaklaşımla görüş bildirmek, mümkünse tartışma açmak.
Uzun, “Türkiye’deki çağdaş sanat ortamı, felsefi bir derinleşmenin veya estetik bir sıçramanın değil, kelimelerin
Mehmet Yılmaz modern ve postmodern sanat konuları hakkında düşünen, yapan ve yazan bir sanatçı, öğretim üyesi. Modernden Postmoderne Sanat adlı hacimli kitabı başucu kaynaklarımdan biri. Sanatçıları Okumak ya da Postmodern Söyleşiler, Sanatın Günceli Güncelin Sanatı, Sanat ve Kavramlar, Fotoğraf Resimdir, Heymimres: Nelik ve Kimliğin Diyalektiği, Heykel: Mekândaki Yumru ve Postmodern Ben de diğer
Sanat tarihine farklı bir bakış açısı kazandıran bu çalışma, okuru kronolojik sıralamaların ve yerleşik üslup sınıflandırmalarının dışına çıkararak sanat üzerine yeniden düşünmeye davet ediyor. Mehmet Yılmaz, gündelik yaşamda ev içindeki nesnelerin farklı ölçütlerle yeniden gruplandırılabileceği düşüncesinden hareketle, sanatçıları ve yapıtları dönemsel ya da biçimsel özelliklerinden çok; duygu, kavram ve çağrışım ekseninde bir araya getiriyor.
GÜ Gazi Eğitim Fakültesi Resim-İş Bölümü emekli öğretim üyelerinden, değerli hocam heykeltıraş Burhan Alkar (1930-2026) 23 Haziran Salı günü Ankara’da aramızdan ayrıldı. Alkar GÜ GEF’de heykel işliğini kurdu, öğrenciler yetiştirdi. Türkiye’nin birçok yerinde ve yurt dışında anıt uygulamaları gerçekleştirdi. Uzay ve Gençlik Anıtı (ODTÜ, Ankara), Barış Heykeli (Sakarya Caddesi, Ankara), Seymenler Anıtı (Seymenler Parkı,
Bir önceki “Form, Biçim” adlı metinde Yunanca eidos, idea ve morfi sözcüklerinin hepsini birden Romalıların forma ile karşıladıklarından ve bu sözcüğün Batı dillerine aynen ya da form şeklinde geçtiğinden ve onun Türkçesine de biçim dendiğinden söz etmiştik.
Form yerine biçim deyince sorun çözülmüş olur mu? Hem evet, hem hayır. Çeviri bağlamında, evet, çünkü formun tüm anlamlarını biçime yüklediğimizi ya da zaten aynı içerikte olduklarını varsaymışızdır
