Çeviri: Deniz Gökduman
Bu on yılın eserlerinde belirgin şekilde iç mekân resimleri ağır basar — fakat bunlar eski tarz atölye tablolarıyla karıştırılmamalıdır. Açık hava tasvirleri ise görece nadirdir. En önemlisi, daha önce de adı geçen Kırda Öğle Yemeği’dir. Çok erken bir örnek olarak (1860) Tuileries’de Müzik adlı eser sayılabilir. Ağaçların gölgesinde kadınlar sandalyelere oturmuş, çocuklar kumda oynarken, aralarında
Arthur Jerome Eddy[1]: Édouard Manet, Ressam[2]
Brush and Pencil, Şubat, 1898
Çeviren: Deniz Gökduman
New York’taki Metropolitan Müzesi’nde, görmek uğruna kıtayı bir baştan bir başa kat etmeye değecek bir tablo asılıdır. Manet’nin “Kılıçlı Çocuk”u—kocaman bir kılıcı kınıyla birlikte taşıyan küçük bir velet—sadece bir tablo, hepsi bu; hiçbir mantığı ya da mesajı olmayan, bütünüyle keyfi bir kompozisyon; sadece bir tablo yapmak için yapılmış bir
ÉDOUARD MANET
I. İLK YILLAR[1]
Çeviren: John Ernest Crawford Flitch
İngilizceden çeviren: Deniz Gökduman
Édouard Manet, 23 Ocak 1832 tarihinde Paris’te, Rue des Petits-Augustins (günümüzde Rue Bonaparte) numara 5’te dünyaya geldi ve 2 Şubat günü St. Germain-des-Prés Kilisesi’nde vaftiz edildi. Üç erkek kardeşin en büyüğüydü. Babası, Louis-Philippe döneminde güç ve itibar kazanan, köklü ve müreffeh burjuvazi sınıfına mensup, varlıklı bir yargıçtı. Annesi,
05 Aralık 1977, Cumhuriyet
Yürürken, yaratırken, çizerken, geçmiş adımları, yaratışı ve ardındakilerin hesabını, hakkını verenler öylesine az ki. Verdim, diyenler ya da vermekte olduğunu sananlar ise çoğunlukta.
Önce Malik Aksel, resim olayının altmış yıllık sürecinde gerek yağlıboya veya gerek suluboya tekniklerinde ülkesinin yaşantısı, doğası ve kişilerine eğilişi yönünden bir
Çeviri: Deniz Gökduman
Manet, pleinairizmin (açık hava resimciliği) bu dönüşümlerine artık katılamamıştı; oysa bu gelişmelerin son adımlarını atacak ilk kişi olabileceğini varsaymak pekâlâ mümkündür. Öte yandan, pleinairist bakış açısının oluşumunda belirleyici bir etkisinin olduğunu da söyleyemeyiz. Sanat tarihinde sıkça rastlanan bir durumdur bu: bugünkü nihai sonuçlarıyla anlam kazanan renk doğalcılığına yönelik yaklaşımlar, daha önce de
IV. Şantaj Hikâyesi[1]
Çeviren: Deniz Gökduman
— «Sizi seviyorum ve size ait olmak istiyorum. Bir dâhi, en içten hayranlarından birini geri çeviremez. Hayatımda büyük talihsizlikler yaşadım. Aldatıldım, iftiraya uğradım, zulme maruz kaldım. Her şeyden bıkmıştım ve ölmek üzereydim ki sizi gördüm. — Kim olduğumu öğrenmeye çalışmayın.»
«Sizi sık sık gördüm, ama siz beni tanımıyorsunuz. Hatta asla tanımayacaksınız.»
«Sadece size yazmak istiyorum. Tüm
