Sermaye yöneticilerinin dünya ekonomisini, çalışanların mesai saatlerini, tatil günlerini, dolayısıyla diğer geri kalan zamanları, hatta emeklilik yaşını da belirlediği bir dünyada yaşıyoruz. Tek bir merkezden kontrol edilen yaşam alanlarımızın ekolojik ve organik olmayan yeni bir kentsel düzlemde dayatılmasına seyirci kalıyoruz. Yapaylaştırılan, insansızlaştırılan, beton yığınına dönüştürülen mimari monarşiyle kent hayatımızın sistemleşmesine engel
Zeynep Erdinç, geçtiğimiz haftalarda Galeri Ark’ta açtığı ‘Yüzey/Altı’ adlı sergisini, tuval üzerine ‘kum’ kullanarak, yağlıboya ile müdahalelerde bulunarak gerçekleştiriyor. Semboller, figürler, doğaya, doğanın ve insanın izlerine gönderme yapıyor. Yağmurun, rüzgârın ve küfün izleri Erdinç’in tuvallerinde geçmişin izlerini günümüze taşıyor.
Hülya Küpçüoğlu: Serginizin adı ‘Yüzey/Altı.’ Öncelikle serginizin oluşumundan başlamak
1984 yılında Şahin Paksoy ve Doğan Paksoy tarafından İstanbul Abdi İpekçi Caddesi’nde kurulan Teşvikiye Sanat Galerisi, Türkiye’nin en önemli galerilerinden biridir. Kuruluş aşamasından bu yana sergilemelerinde Türk resim tarihinden örneklerle klasik sanatçılara, yaşayan ustalara, genç ve yabancı sanatçılara yer vererek izleyicisine olabildiğince geniş bir seçki olanağı sunan Teşvikiye Sanat Galerisi, çalışmaların daha geniş alanlara yayılabilmesi ve sanatçıların
Arkeoloji yalnızca toprağın altındaki saklı olanı bulmayı ve onu benzerlerinin yanına müzeye yerleştirmeyi değil, aynı zamanda, tarihsel kaydının tutularak insanlık tarihinin en gerisine, arke’sine yapılan bir yolculuğu da temsil eder…
İnsanlık tarihinde geriye, en geriye doğru yapılan her bir yolculuk elbette, yaşadığımız coğrafyaların, toplumların, kültürlerin dahası insanlığın varoluşuna bir açıklama getirmek, onu zaman perspektifinde konumlandırmak
Soyut resim, oluşumu bakımından bütünüyle zihinsel bir olaydır. Nesnel olmayan salt biçimler dünyasıdır. Doğayla bağlantılarını tamamen koparmış salt soyuta ulaşma yolunda, kübistlerden arta kalmış hacimselliği tamamen yok edip adeta natüralizmi silindir gibi ezip geçen “ Beyaz Üzerine Siyah Karesiyle” Süprematizm’in manifestosunu veren Kasimir Malevich’le birlikte, tuval üzerine konumlandırdığı, saf renklerle oluşturduğu kare ve dikdörtgenlerini dikey
Eskişehirli sanatçı Sabahat Çıkıntaş’ın, sanat hayatı 1991’de Yusuf Taktak Atölyesi’nde başladı. On iki yıl Yusuf Taktak Atölyesi’ne devam eden sanatçı, 2003’te Tünel’de kendi atölyesini açtı. Yurt içi ve yurt dışında çeşitli koleksiyonlarda işleri bulunan Sabahat Çıkıntaş, UPSD ve Resim ve Heykel Müzeleri Derneği üyesidir ve çalışmalarına Beyoğlu’ndaki atölyesinde devam etmektedir. Sabahat Çıkıntaş’la Kolajart okurları için söyleştik,
