İngilizce’de “çağdaş” anlamına gelen “contemporary” sözcüğü, bu yıl sekizincisi düzenlenen “Contemporary İstanbul Sanat Fuarları” ile dilimize iyiden iyiye yerleşmeye başlıyor. “Güncel sanat” kavramını daha çok karşılayan sözcüğün “modern” şeklinde çevirisinin yapılması kavram kargaşasına yol açabilmektedir. Oysa sözcüğün tam karşılığı olan “çağdaş” kelimesi, modern dönem çalışmalarının yanı sıra postmodernizm
Sanayi devrimi ile birlikte endüstriyel üretimlerin şekillendiği materyalist bakış açısının hâkimiyetindeki yenidünyada, estetik kaygı gözetilmeden, el emeği olmaksızın, seri imalat ürünler ile sanat eserinin tekliği, yerini kitlelere kolaylıkla ulaşabilen ifade yollarına bırakmış, bu da sanatçılara sınırsız özgürlükler tanımıştır. Sanatçıların sanatlarını gerçekleştirmek adına sahip olduğu bu sınırsız özgürlükler, bazen hat safhalara tırmanmış
Sanayi Devrimi, somut anlamda her ne kadar gelişen teknoloji hareketlerinin ortaya çıkmasındaki temel bir olgu olarak, “Modernizm” ismiyle tanımlanan zamansal sürecin üzerindeki etkisi ile toplum içerisinde, göreceli boyutta “pozitif” olarak kabul edilse de, bu olgunun oluşturduğu gelişim ve ilerleme gibi birbirinden ayrılamayacak iki kavramın doğa ve insan üzerinde yarattığı tahribatlar da dikkate değer sonuçlar olarak gözlemlenebilmektedir.
Bu süreçte, endüstri
Bahri Genç için “portrelerin arkasındaki gizemlere temas eden bir ressam” demek yanlış olmaz. Sanatçının üretim yıllarının başından bu günlere kadar portre gibi dikkat, duyarlılık özellikle de sezgi gerektiren bir türde kararlı görünmesi hiç de hafife alınmayacak bir boyutta.
Bahri Genç’in resimle tanışması, resme yeteneği olan babasının aracılığı ile olur. Küçük yaşta çevresindeki oyuncak ve objelerin resimlerini yapar. Onun resimle kurduğu temas,
Yaşadığımız çağ, hayat standartlarının teknoloji ekseninde günbegün gelişip yenilendiği bir süreç olmasına karşın, bu gelişim ve değişim sürecinin sanatsal yaratım boyutunda okunabilmesi sanatçının bilinçli bir hayat izleyicisi olması ve sorgulama yetisi ile doğrudan ilişkilidir.
Erdinç Babat, genç ressamlar içerisinde yaşadığı çağın sorunlarına yabancı kalmayan bir örnek olarak, resim çalışmalarına başladığı yıllardan bugüne kadar kararlılıkla
Yaşam tarzına müdahale var mı yok mu tartışmaları altında toplumun doğrudan ideolojik statüsünü tahsis eden otorite, bu ideolojik varoluşunu muhafazakarlık olarak telaffuz ederken, bu muhafazakarlık dalgasının güncel sanat üzerinde ne denli bir etki yaptığı ya da yapacağı üzerine kafa yormanın zamanının geldiğini düşünmekteyim. Kültürel üretim mekanizmalarının önemli bir parçası, aynı zamanda da bir toplumun özgürlüğünün ifadesinde mihenk taşını
