Pazar, CHP İle Güzel Başlamıştı…
Pazar günüm güzel başlamıştı. Sabah, televizyonda CHP’nin seçim bildirgesini dinledim, canlı yayında. Son derece güzel konuştu Kılıçdaroğlu. Belki ilk defa CHP bir genel seçime ekonomik açıdan bu kadar hazırlıklı gidiyor. 1500 TL asgari maaş, iki dini bayramda emeklilere birer maaş ikramiye ve daha birçok avantajlı değişim. Liderliğe giderek daha çok ısınmış bir Kılıçdaroğlu’nun vurgularıyla kulaklarımda çınlayan
Lütfiye Bozdağ: Günümüzde ressam kimdir? Tanımlayabilir misiniz?
Mahmut Öztürk: Sorunuzun birinci bölümünü “Mitoloji, din, tarihsel olaylar gibi temaları ve gündelik hayatı ile evrensel hayatı, edebi dil içerikleriyle resimlerine yansıtan kişi ressamdır” diyerek yanıtlayabilirim. Sorunuzun ikinci bölümünde sanırım ressam ve sanatçı kavramlarının yarattığı ‘yapay’ çelişkileri açıklamamı istiyorsunuz. Sorunuzun bu bölümünü yanıtlayabilmem
Annemin sesini duyuyorum; 40 yılların sonu olsa gerek “…bu havada zemheri zürafası gibi sokağa çıkılır mı?” Ben yine çıkardım, biraz istemeyerek çünkü berbere gitmek gerekiyordu, bence cumhuriyetin son bekâret yıllarıydı, okullarda saç, baş, giyim ve de disiplin. Bilmiyorum o yaşta kimse koşarak gitmez berbere, hem de berber aynı zamanda sünettçiyse, başka anılar da vardır geçmişte! Berber dükkânı belediyenin yan sokağında, şehir sinemasının
Neriman Şairoğlu’nun zaman içinde ürettiği resimlere şöyle bir baktığımızda, adım adım kendini yenileyen ve aşma eğilimi içinde olan bir ressam duruşu ile karşı karşıya olduğumuzu fark ediyoruz. İpuçlarını geçmiş süreçte yaptığı resimlerinde gözlemlediğimiz biçimsel oluşumları, farklı tekniklerden yararlanışının ve anlatım biçimi olarak şimdiki resimlerinde kendi çizgisinde olgun bir seviyeye gelmiş arayışlarının bir sonucu olarak görülüyor.Günümüz
Tek yanlı, tarihten beslenme olasılığına karşı, dünya sanat tarihiyle kurulan ilişkinin gerekliliği, açıklanan sanat kavramlarına kuşkuyla bakmanın, zorunlu, diyalektik bir süreç olduğu unutulmamalıdır. Sanat hareketlerinin kesintisiz süregelen örnekleri açısından Avrupa sanatına bakmanın kaçınılmaz olduğu da başka bir gerçektir. Öncelikle başvurulacak kaynak olarak görülmesini sağlayan; Rönesans’la keşfedilen insan merkezli gelişme ve kendini dönüştüren
Zaman ve mekân kavramları arasındaki ilişkinin en tipik çözümlemesi, insanın bilişsel süreçler yardımıyla anılarıyla kurduğu bağlantıyla yapılabilir. Anılar, bu müthiş ikili arasında bağlantıyı kurarken aynı zamanda insanın bizatihi karakterine yön vermektedir. Belleğin yitimi ise insanın içi boş bir beden yığınına dönüşmesiyle aynı sonuca varmaktadır. İnsan yaşadığı fiili hayatta anıları vasıtasıyla mekânlarla özdeşim kurar ve zamanın itkisiyle
