Gustave Geffroy[1]: Sanatsal Yaşam IV[2] (Claude Monet’nin Saman Yığınları)[3]
01 Mayıs 1891
Çeviren: Deniz Gökduman
Aynı konunun ve aynı manzaranın yansıdığı bu on beş Saman Yığınları tuvalinin bir araya getirilişi, olağanüstü bir sanatsal gösteridir. Claude Monet, aynı nesneyi farklı ışık ve zamanlarda resimleyerek şunu kanıtlamıştır: Değişmeyen nesneler bile sürekli yeni görünümler kazanır; sabit görünen bir manzara karşısında bile duygularımız
III – OLYMPIA[1]
10 Şubat 1890.
Çeviren: Deniz Gökduman
Olympia adını anımsamamın yeterli olması, Edouard Manet’nin tablosunu ilk gördüğüm anki hâliyle yeniden gözlerimin önüne getiriyor: İlk kez ressamın atölyesinde, sanatçının Salon’a kabul edilmeyen iki eserini —Desboutin’in[2] portresi ve Çamaşır adlı tabloyu— sergilediği sırada; ikinci kez, Güzel Sanatlar Okulu’ndaki ölümünden sonraki sergide ve son
II – Milo Venüsü’nün Kolları[1]
28 Haziran 1890
Çeviren: Deniz Gökduman
Milo Venüsü yeniden güncel hale geldi. İlahi mermer, bir an için, haberlerin ve köşe yazılarının konusu oldu. Louvre’daki galerinin derinliklerinden, Paris sosyetesinin genelde yalnızca tiyatro kadınlarına ya da gülümsemeler satan ve giysileri tarif edilen, kaçamakları gazetelerin magazin köşelerinde anlatılan kadınlarına ayırdığı ilgiyi çekmeyi başardı. Bu beklenmedik tanıtımı,
I – Mısır Lahdi[1]
20 Temmuz 1891
Çeviren: Deniz Gökduman
Bir Mezardan Gelen Sessiz Ders
Temmuz ve Ağustos aylarının güneşli günleri, büyük şehirlerin hayatında bir durgunluk dönemi gibidir. Genellikle yoğun hareket ve kargaşa içinde olan bu bölgelerde bir nefes alma zamanı doğar; bu da genellikle okulların kapanmasına ve öğrencilerin tatile çıkmasına denk gelir. Belki de bu durum, insanın içinde okul çağının hiç kaybolmadığının bir göstergesidir. Ne olursa
