Bilkent Üniversitesi ev sahipliğinde, Ara Güler Müzesi ve Galeri Siyah Beyaz iş birliğiyle, Bilkent Üniversitesi Güzel Sanatlar, Tasarım ve Mimarlık Fakültesi tarafından düzenlenen Ara Güler sergisi 18 Kasım akşamı İhsan ve Ayser Doğramacı Bilim, Kültür ve Sanat Merkezi’nde gerçekleşecek özel bir davet ile açılıyor.
Ara Güler’in Ankara fotoğraflarından oluşan özel bir seçki sunan sergi, sanatçının kamerasından kentin toplumsal dokusunu, kent yaşamını
VI. 1867’deki Özel Sergi[1]
Fransızcadan Çeviren: John Ernest Crawford Flitch
İngilizceden çeviren: Deniz Gökduman
Manet, 1866’da Salona iki resim sundu: Flütçü ve Trajik Aktör’ü Jüri her iki resmide reddetti.
Bu reddediş, bir önceki yıl sergilenen eserlerin yol açtığı büyük öfkenin sonucuydu. İmparator, 1863’te Reddedilenlerin Salonu’nu kurarak jürinin aşırı sertliğini onaylamadığını göstermişti. Bu azarın etkisiyle hâlâ incinmiş olan ve daha ılımlı
Maks Martersteig[1]: Zamanımızın Sanatına Giriş 5
“Zamanımızın Sanatına Giriş” adlı derlemeden, Leipzig, 1920[2]
Çeviri: Deniz Gökduman
Biz “en yeni Almanya”mızın doğayı reddetmesinden yola çıktık ve doğanın yerine bize ne vermek istediğine, yani “ruha” değinmiştik. Şimdi bu ruhla daha yakından tanışmamız gerekiyor; doğayla kopuşun içinde hangi tehlikeleri barındırdığını zaten açıklamıştık.
Irving Babbitt[1]: Rousseau ve Romantizm[2]
Hayal gücü tüm güce sahiptir.
PASCAL[3]
Sağduyu, insan yaşamının efendisidir.
BOSSUET[4]
İnsan, bir bakıma, kısmen var olabilen, ancak varoluşu ne kadar eksiksiz ve doluysa o kadar keyifli olan muazzam bir varlıktır.
JOUBERT[5]
GİRİŞ
Birçok okuyucu, başlığımı görünce şu sözleri sarf etme isteğine kapılacaktır hiç şüphesiz: ‘Rousseau[6] yine mi, tükenmez mi!’ Gerçekten de savaştan hemen önceki
BÖLÜM IV
TARİHSEL EVRİM — MISIR: Tipik, simgesel ve alegorik sanat; sanatta topluluğun özgürlüğü ve gücü.[1]
Çeviren: Deniz Gökduman
Buraya kadar söylenenlerden şu sonuç çıkar: Sanat, tıpkı endüstri gibi, kendinde en yüksek amacını ya da sonunu bulamaz; bizde egemen bir yeti değil, bağımlı bir yetidir. Asıl egemen olan adalet ve gerçektir. Adaletve gerçek, vicdan ve bilim,
Üç Ayaklı Kedi Nerede
Bienal mekânları çoğu zaman sanatın görünürlük alanlarıdır: temsil edilen, çerçevelenen ve sergilenendir. Hülya Küpçüoğlu’nun “Bienale Bir Ekleme 3+1: Üç Ayaklı Kedi Nerede?” başlıklı performansı ise bu görünürlüğü ters yüz eder. Sanatçı, üzerinde “Üç Ayaklı Kedi Nerede?” cümlesinin, kedi patisi şeklinde bir görselin ve bir karekodun yer aldığı beyaz bir tişört giyerek 18. İstanbul Bienali alanlarında dolaşır.
