Sessiz Hayaller, Nejdet Vergili, Galeri Selvin (22 Mart – 16 Nisan 2017)
Nejdet Vergili “Sessiz Hayaller” başlıklı sergisiyle Galeri Selvin’de
“Resimlerim; günümüzün saçma sapan gerçeklerine ve herşeye rağmen varolmanın, iyi durabilmenin, özgürlüğün ve sessiz zamanların resimleridir. Gökyüzü’nün denizlerin ve toprağın resimleridir.”
Nejdet Vergili
Çalışmalarını Türkiye ve İtalya’da sürdüren Vergili çok sayıda kişisel sergi yaptı ve grup sergilerinde yer aldı. Eserleri yurt içi ve yurt
SALT 2017’de sekiz araştırma projesini destekleyecek
SALT Araştırma Fonları bu yıl, Dr. Mehmet Bozdoğan’ın (1922-2015) anısına ikinci kez verilecek iki ek fonla sekiz araştırmacının projesine katkı sağlayacak. Türkiye’nin ilk radyoloji uzmanlarından olan ve çok sayıda öğrencinin eğitimini üstlenen Dr. Bozdoğan’ın kızları Sibel ve Hande Bozdoğan’ın desteğiyle sayısı altıdan sekize çıkarılan projelere toplam 80.000 TL’lik fon verilecek.
SALT Araştırma Fonları’na ön başvurular sonucu, bu yıl
Sinestetik’te Şiir Dinletileri… (15 Nisan 2017 Cumartesi 16.00- 18.00)
Serap Emmungil Karamanoğlu: Rahatı Kaçan Ağaç
1962’de Iğdır’da doğan,2006’dan beri Ankara’da yaşayan ve çalışmalarını burada sürdüren Cebrail Ötgün’ün resim serüveninde, “ağaç” imgesi,resimlerin neredeyse hiç vazgeçilmeyen temel elemanlarından biridir.Sanatçı, on yıl öncesinden günümüze, resimlerini birkaç başlık altında seriler halinde üretmektedir. “Ağaç Olduk”, “Kaos Ganimetleri” ve önceleri “Travma Günlükleri” olarak başlayıp “Kabuk” adıyla devam ettirdiği resim serileri,ağaç
Utku Varlık: Ortodoksluklar 1
Blog yazılarımda sürekli değindiğim “Sanatın Manupulation”nu içeriğini, daha da özetleyerek, yeniden yayına başlayan “EDEBİYATİST” dergisinin ocak-şubat sayısında, Ordodoksluklar köşemde yazdım. Giderek tavsamaya başlayan ama ekonomik üçkâğıttan hiç bir taviz vermeyen “Çağdaş Sanat”a yeniden bir bakış.
Sanki Ece Ayhan’ın şiirindeki absürt’ü yaşıyor sanat; ama hangi sanat diye sorarsanız; MODERN sözcüğünün
Kürşat Şamil Şahin: Başucumda Umut Böcekleri: Profil Ayarları Sergisi
Ressamın ‘değişim’ pratiğini yaşamı boyunca -odağını kaybetmeden- sanatının bir parçası haline getirmesi anlamlıdır. Yol alan yaşam tecrübeleri, toplumsal yapı ve birey dünyasındaki değişimlere içerik-teknik bakımdan ayak uyduran belki de gelişimini bu nedenselliklere bağlı olarak temellendiren resim, ressamın sanatına uyum sağlayan bir karşılama biçimi ile anlam kazanır. Ancak ressamın değişimlere uyum sağlarken odağına yerleştirdiği poetik duruşun






