Vecdi Uzun: Hegemonik Çağdaşlığın Çıkmazında Bir Patika: Bir Alternatif Olarak Metamodernizm
Vecdi Uzun: Sayın Genco Gülan’a Açık Mektup: Kavramın Değeri, Biçimin Yolculuğu ve Sanatın Ortak Geleceği Üzerine
Meltem Üldes: “İnsânî” Olanı Aramak
HER ŞEY SENDE GİZLİ: GÖRÜNÜR OLANIN ARDINDAKİ RESİM
Vecdi Uzun: Simülatif Estetik ve Yaratıcılıksız Sanatçılık
Dr. Hakan Yaman: Biz Sanata Bakarken Sanat da Bizi Biçimlendirir mi?
Mehmet Yılmaz: Vecdi Uzun’un “Retorik Estetik: …” Metni Dolayısıyla Kısa Bir Açıklama
Burcu Aydın: Mehmet Yılmaz’dan Yeni Kitap: Bildiğim ve Yaptığım Çağdaş Sanat
Vecdi Uzun: Retorik Estetik: Çağdaş Türk Sanatında Plastik Dilin İğdiş Edilmesi ve Kavramsal Enflasyon
Dr. Hakan Yaman: Beyin Neden Sanat Üretir?
Samuel Butler: The Authoress of The Odyssey
F. Wellington Ruckstuhl: Idealism and Realism Art
Vecdi Uzun: Çağdaş Sanatı Dokuz Kurucu Parametreyle (*) Anlamaya Çalışmak
Theodore Child: Art and Criticism, Monographs and Studies
Théodore Duret: Manet ve Fransız İzlenimcileri – 9
Mehmet Yılmaz: Burhan Alkar’ın Ardından
Christian Brinton: Modern Sanatçılar: “George Frederick Watts”
Christian Brinton: Modern Sanatçılar: “Antoine Wiertz”
P. J. Proudhon: Sanatın İlkesi ve Toplumsal Amacı VI (Orta Çağ: Çileci İdealizm)
Christian Brinton: Modern Sanatçılar, “Giovanni Segantini”
Deniz Gökduman: Yılmaz Güney Tartışması Üzerinden Caravaggio’ya Bakmak
Honoré de Balzac: Bilinmeyen Başyapıt – III
Gustave Geffroy: Sanatsal Yaşam V (Eugène Carrière)
E. Gros-Kost: Courbet Zamanındaki Anılar (XI. COURBET VE DÜŞMANLARI)
Ressam Behçet Safa vefat etti.
Yıllar önce Türkiye’yi terk ederek İtalya’nın Elbe Adası’nda bohem bir hayatı tercih eden Peyami Safa’nın yeğeni ressam Behçet Safa 84 yaşında yaşamını yitirdi. Behçet Safa’yı rahmetle anarken kederli ailesine ve dostlarına en derin taziyelerimizi sunuyoruz.
45 yıldır İtalya’nın Elbe Adası’nda hayatını sürdüren ressam Behçet Safa 84 yaşında hayatını kaybetti. 1957’de İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’nden
Ressam ve Akademisyen Oya Kınıklı vefat etti.
Üniversitelerde öğretim üyesi olarak görev yapmış, sanat eğitimcisi kimliğinin yanı sıra sanatçı olarak da Çağdaş Türk Sanatına değerli katkılarda bulunmuş Oya KINIKLI Öğretmenimizin vefatını üzüntü ile öğrenmiş bulunuyoruz. Oya Kınıklı’yı rahmetle anarken kederli ailesine ve dostlarına en derin taziyelerimizi sunuyoruz.
Oya Kınıklı İzmir’de doğdu. 1962’de İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisini bitirdi. 1973-1988 yıllarında Gazi
UTKU VARLIK, DUYARSIZLIKLAR
Çetin Altan’nın dedesi, Franz Von Liman Paşa’nın yaveri ve çevirmeniymiş. Çanakkale Savaşları süresinde, Liman Paşa ve Alman sağlık uzmanlarının askerlerimizin tuvaletlerini kontrol ederken gördükleri “küçük bir anıt projesi” boyutunda lüle lüle bir dışkı onları şaşırtır. Uzun süre incelerler ve bir eşantiyon alınıp Berlin’e gönderilir! Gelen raporda bu boyutta bir dışkının ancak hiç bir protein almadan yalnız tahılla beslenen, fakir ülkelerin
Barış Cihanoğlu, SORE, 22 Kasım – 29 Aralık 2018,Labirent Sanat
Barış Cihanoğlu’nun sanatsal yaratım sürecini besleyen ve bu sergisinde etkisi güçlenen “Yara/Sore” kavramı, onun için fiziksel travmanın ötesinde bir anlam taşıyor ve daha çok ‘’yara’nın’’ psikolojik etkileri üzerine odaklanıyor. Derimizin üzerinde açılan yaranın izi kalsa bile, acısı geçicidir. Yara acımızın somut göstereni, çektiğimiz ızdırabın bedenimizdeki tezahürüdür. Oysa ruhsal yaraların acısı tecrübe edenin mahremiyetinde ve çoğunlukla
Şafak Güneş Gökduman:Zafer Malkoç Resimleri ve B12
Zafer Malkoç’un çalışmalarının temelinde insan yer alır. İnsanı, geçmişi, geleceği, bastırılmış duyguları ve korkularıyla ele alan Zafer Malkoç’un çalışmaları bu yönden bir bütünlük taşır. Kullanılan teknik, renk, konu ya da figür ne kadar farklı olursa olsun o, insanı kendisiyle ve korkularıyla yüzleştirmeyi amaçladığından “B12” serisini diğer çalışmalarıyla birlikte değerlendirmek gerekir.
Malkoç’un ilk serisi “Modern İnsanlar”dır.
Sinan Eren Erk: Seçilen Üzerine Birkaç Cümle
Kökü bende bir sarmaşık
Olmuş dünya sezmekteyim,
Mavi, masmavi bir ışık
Ortasında yüzmekteyim.*
İnsan merkezli tarihte sorulmuş en önemli soru belki de insanın zamanın neresinde olduğudur. İçinde mi, dışında mı, kenarında mı, kıyısında mı? Yoksa zaman ve insan bir türlü o sokağın köşesinde tesadüfen birbirine çarpıp aşık olamayacak iki umutsuz muydu? Belki kimilerimiz için böyleydi ama peki ya diğerlerimiz nasıl oluyor da onları bir araya getirebiliyorlardı?