Portfolyo Serisi 4,

Sanatçı: İrfan Önürmen

Küratör: Marcus Graf

Plato Sanat, kariyerlerinin ortasındaki güçlü sanatçıların biçimsel ve kavramsal çalışmalarına farklı bir bakış kazandıran Portfolyo Serisi sergileri ile, çağdaş Türk sanatının çeşitli disiplinlerini yeniden incelemekte ve sunmaktadır. Bu seri, aynı zamanda sanatçıların öne çıkan sanatsal çalışmalarının başlangıcına, gelişimine ve günümüzdeki durumuna ışık tutmayı da amaçlamaktadır. Bu bağlamda Portfolyo Serisi sergileri kendini bir nevi retrospektif özellikte sergi serisi olarak da ifade etmektedir. Portfolyo Serisi’nin dördüncü ve son sergisinde İRFAN ÖNÜRMEN’İ sunmaktan mutluluk duyuyoruz. İstanbul’un çağdaş sanat sahnesinde öncü bir yeri olan İrfan Önürmen, 25 yılı aşkın bir süredir, kavramsal anlamda tutarlı ve bağlayıcı olduğu kadar biçimsel anlamda da karmaşık ve çoğulcu çalışmalar ortaya koymaktadır. Sanatçının bütün eserlerini, tuval, gazete veya kâğıt üzerine yapılan tablolar ve çizimler, tül çalışmalar ve gazete kâğıtlarından yapılan objeler ve düzenlemeler oluşturmaktadır. Sanatçı, toplumun mevcut durumunu eleştirel bir şekilde analiz etmektedir. Bu analizi, politik meselelerin ve de sıradan insanların günlük hayatlarındaki olayların -ki bu hayatlarda anonim kişiler her geçen gün maruz kaldıkları heterojen bir kentsel kargaşa içinde geçinmeye çalışmaktadır- ortalama bir tasvirinin yapısal çözümlemesi yoluyla yapmaktadır. Önürmen’in çalışmaları, sanatçının 1980’lerin sonunda seyirciyi aktif bir şekilde parçayı tamamlamaya davet eden, yüzü olmayan figürlerin parçalanmış görünümlerini boyamasıyla başlar. Burada amaç, tarif edilen manzaraya dahil olmaktır. Tablolar; en zalim imgelerin insanlığın açlığına hizmet ettiği, ortada olan görünürlüğün ve tanıtımın değişime uğrayışının eleştirisini oluşturur. Öğrencilik hayatından beri tuvallerin yanı sıra, çizim ve tablolar yaratmış, gerçek günlük olaylar ve onların gazetelerdeki temsili arasındaki yüzeysel ilişkiyi gösterdiği gazetelerden kolaj çalışmaları yapmıştır. Yerleştirmeleri ve gazeteleri kullanarak ortaya çıkardığı nesnelerinde bariz bir şekilde farklı yapıda bir eleştiri sunmuştur. Burada Önürmen, doğrudan politik ve toplumsal eleştiri içeren çevresel müdahaleyi oluşturmak için gazete kağıtlarını malzeme olarak kullanmıştır. Tüm eserlerinin toplandığı son çalışma grubu ise tül yerleştirmelerine dayanmaktadır. Bu çalışmalarında Önürmen, toplumun sorunlarıyla ve gerçeğin inşa edilmesinde medyanın etkisi ile ilgilenmenin yanı sıra, resmin kendisinin oluşumuyla da ilgilenmektedir. Portfolio Series 4;

Artist: İrfan Önürmen

Curator: Marcus Graf Irfan Önürmen, a leading figure within the contemporary art scene of Istanbul, creates for more than 25 years a work that is conceptually coherent and stringent as well as formally complex and pluralistic. His oeuvre consists of paintings and drawings on canvas and (news)paper, tulle works as well as objects and installations made of newspapers. The artist critically analyses the current state of society through the deconstruction of medial representations of political issues as well as incidents within the common life of the ordinary men, where anonymous figures struggle to get along inside the mess of the heterogeneous urban chaos they are exposed to day by day. Önürmen’s work begins in the late 1980’s, when the artist started to paint fragmented images of faceless figures that invited the spectator to actively fulfil the piece in order to become involved and engaged in the depicted scene. His paintings formed a critique of the mutation of medial visibility and publicity, in which the cruellest images serve the people’s hunger for sensation and spectacle. Besides canvas pieces, since his student years, he produced drawings and paintings on newspaper as well as collages out of newspaper images, where Önürmen revealed the superficial relation between real everyday incidents and their representation in the newspaper. A different form of critique took more explicitly place within his installations and objects built out of newspapers. Here, Önürmen used newspapers as material to create environmental interventions that contained a direct political and social critique. The last work-group in his oeuvre was based on tulle pieces and installations with tulle. There, besides dealing with questions of society and the impact of media on the construction of reality, he was very much concerned with the creation of a painting itself. DEVAMINI OKUYUN